الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۱۹۳

علي بن محمد عن سهل بن زياد عن ابن محبوب عن علي بن رياب عن ابي عبيده عن ابي جعفر ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۱, ۱۹۳ ابو عبیده گوید: امام باقر (ع) به من فرمود: اگر ما به یکی از دوستداران خود موافق تقیه جواب دهیم چه می‏گوئی؟ گوید: گفتم: قربانت، شما به وظیفه خود داناترید، فرمود: اگر بدان عمل کند بهتر است و اجر بزرگتری دارد. در روایت دیگر فرمود: اگر به همان عمل کند ثواب برد و اگر ترک کند به خدا گناه کرده است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۸۴ زیاد گوید: امام باقر علیه السلام فرمود: اگر ما بیکی از دوستان خود فتوائی از روی تقیه دهیم چه میگوئی! عرضکردم؛ قربانت، شما بهتر دانید. فرمود: اگر همان را اخذ کند برایش بهتر و پاداشش بزرگتر است.- و در روایت دیگر است که فرمود: اگر آن را اخذ کند پاداش یابد و اگر رها کند بخدا که گناه کرده است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۲۲۹ علی بن محمد، از سهل بن زیاد، از ابن محبوب، از علی بن رئاب، از ابو عُبیده، از امام محمد باقر علیه السلام روایت کرده است که گفت: آن حضرت به من فرمود که: «ای زیاد، چه می‏گویی اگر ما یکی از کسانی که ما را دوست می‏دارند، فتوا دهیم به چیزی که موافق تقیه باشد؟» أبو عبیده می‏گوید که: به آن حضرت عرض کردم که: فدای تو گردم، تو بهتر می‏دانی. آن حضرت فرمود که: «اگر به آن عمل کند، از برایش بهتر و مزدش بزرگ‏تر است». در روایت دیگر چنین است که: «اگر به آن عمل کند، مزدش به او می‏رسد و اگر آن را ترک کند، به خدا سوگند که گناه کرده است».