حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ التَّوْحِيدِ بَابُ الرُّوح
کتاب التوحيد · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن عيسي عن ابن ابي عمير عن ابن اذينه عن الاحول قال :
سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع عَنِ اَلرُّوحِ اَلَّتِي فِي آدَمَ ع قَوْلِهِ فَإِذََا سَوَّيْتُهُ وَ نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي قَالَ هَذِهِ رُوحٌ مَخْلُوقَةٌ وَ اَلرُّوحُ اَلَّتِي فِي عِيسَى مَخْلُوقَةٌ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۱, ۳۸۳
احول گوید: از امام صادق (ع) پرسیدم از روحی که در آدم (ع) دمیده شده که خدا میفرماید (۳۸ سوره ۱۱): «چون او را درست کردم و در او از روح خود دمیدم» فرمود: آن روح مخلوق است و روحی هم که در عیسی بود مخلوق بود.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۱۸۱
احول گوید: از حضرت صادق (ع) در باره روحی که در آدم (ع) دمیده شد پرسیدم که خدا فرماید:
(۳۸ سوره ۱۱) «چون او را برابر ساختم و از روح خود در او دمیدم» حضرت فرمود: آن روح مخلوقست و هم روحی که در عیسی بود مخلوق بود.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۴۲۱
چند نفر از اصحاب ما روایت کردهاند از احمد بن محمد بن عیسی، از ابن ابی عُمیر، از ابن اذینه از احول که گفت: از امام جعفر صادق علیه السلام سؤال کردم از آن روحی که در حضرت آدم بود و فرموده خدای تعالی: «فَإِذا سَوَّیْتُهُ وَ نَفَخْتُ فِیهِ مِنْ رُوحِی» «۲»، یعنی: «پس راست کنم او را (یعنی صورت آدم) بر وجهی که مستعد دمیدن روح باشد، و بدمم در او روح خویش را، پس بیفتید برای او سجده کنندگان». حضرت فرمود که: «آن، روحی است آفریده شده، که خدا آن را آفریده، و روحی که در عیسی بود، آفریده شده بود» (و خدا که روح آدم و عیسی را به خویش نسبت داده، معنی آن میآید). __________________________________________________
(۲). حجر، ۲۹.