الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۳۴۰

حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ التَّوْحِيدِ‏ بَابُ الرُّوح‏

کتاب التوحيد · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن عيسي عن ابن ابي عمير عن ابن اذينه عن الاحول قال :

سَأَلْتُ‏ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع‏ عَنِ اَلرُّوحِ اَلَّتِي فِي‏ آدَمَ ع‏ قَوْلِهِ‏ فَإِذََا سَوَّيْتُهُ‏ وَ نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي‏ قَالَ هَذِهِ رُوحٌ مَخْلُوقَةٌ وَ اَلرُّوحُ اَلَّتِي فِي‏ عِيسَى‏ مَخْلُوقَةٌ

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۱, ۳۸۳ احول گوید: از امام صادق (ع) پرسیدم از روحی که در آدم (ع) دمیده شده که خدا می‏فرماید (۳۸ سوره ۱۱): «چون او را درست کردم و در او از روح خود دمیدم» فرمود: آن روح مخلوق است و روحی هم که در عیسی بود مخلوق بود. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۱۸۱ احول گوید: از حضرت صادق (ع) در باره روحی که در آدم (ع) دمیده شد پرسیدم که خدا فرماید: (۳۸ سوره ۱۱) «چون او را برابر ساختم و از روح خود در او دمیدم» حضرت فرمود: آن روح مخلوقست و هم روحی که در عیسی بود مخلوق بود. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۴۲۱ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند از احمد بن محمد بن عیسی، از ابن ابی عُمیر، از ابن اذینه از احول که گفت: از امام جعفر صادق علیه السلام سؤال کردم از آن روحی که در حضرت آدم بود و فرموده خدای تعالی: «فَإِذا سَوَّیْتُهُ وَ نَفَخْتُ فِیهِ مِنْ رُوحِی» «۲»، یعنی: «پس راست کنم او را (یعنی صورت آدم) بر وجهی که مستعد دمیدن روح باشد، و بدمم در او روح خویش را، پس بیفتید برای او سجده کنندگان». حضرت فرمود که: «آن، روحی است آفریده شده، که خدا آن را آفریده، و روحی که در عیسی بود، آفریده شده بود» (و خدا که روح آدم و عیسی را به خویش نسبت داده، معنی آن می‏آید). __________________________________________________ (۲). حجر، ۲۹.

راویان