حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ التَّوْحِيدِ بَابُ الْمَشِيئَةِ وَ الْإِرَادَة
کتاب التوحيد · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
علي بن ابراهيم عن ابيه عن علي بن معبد عن واصل بن سليمان عن عبد الله بن سنان عن ابي عبد الله ع قال سمعته يقول :
أَمَرَ اَللَّهُ وَ لَمْ يَشَأْ وَ شَاءَ وَ لَمْ يَأْمُرْ أَمَرَ إِبْلِيسَ أَنْ يَسْجُدَ لآِدَمَ وَ شَاءَ أَنْ لاَ يَسْجُدَ وَ لَوْ شَاءَ لَسَجَدَ وَ نَهَى آدَمَ عَنْ أَكْلِ اَلشَّجَرَةِ وَ شَاءَ أَنْ يَأْكُلَ مِنْهَا وَ لَوْ لَمْ يَشَأْ لَمْ يَأْكُلْ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۱, ۴۳۵
عبد الله بن سنان گوید: از امام صادق (ع) شنیدم می فرمود: بسا خدا فرمانی دهد و نخواهد، و بخواهد و فرمانی بدان ندهد. به شیطان فرمان داد که برای آدم سجده کند و خواست که سجده نکند و اگر خواسته بود سجده میکرد، آدم را از خوردن آن درخت نهی کرد و خواست که از آن بخورد و اگر نمیخواست که آدم بخورد نمیخورد
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۲۰۸
امام صادق (ع) فرمود: ممکن است خدا امر کند و نخواهد و خواهد و امر نکند، شیطان را امر کرد که به آدم سجده کند و خواست که سجده نکند و اگر میخواست سجده میکرد. و آدم را از خوردن آن درخت نهی فرمود و خواست که از آن بخورد و اگر نمیخواست او نمیخورد.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۴۸۱
علی بن ابراهیم، از پدرش، از علی بن مَعبد، از واصل بن سلیمان، از عبداللَّه بن سِنان، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که گفت: شنیدم از آن حضرت که میفرمود:
«خدا، به چیزی امر فرموده و آن را نخواسته، و چیزی را خواسته و به آن امر نفرموده (یعنی: نهی فرموده). شیطان را امر فرمود که به جهت آدم سجده به جا آورد، و خواست که سجده نکند، و اگر میخواست که سجده کند (یعنی به خواست حتمی و جبری)، هر آینه شیطان سجده میکرد. و آدم را نهی نمود از خوردن آن درخت معهود، و خواست که از آن بخورد (یعنی: به خواست تخییری)، و اگر میخواست به خواست حتمی آدم آن را نمیخورد».