حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ التَّوْحِيدِ بَابُ حُجَجِ اللَّهِ عَلَى خَلْقِه
کتاب التوحيد · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
محمد بن يحيي عن محمد بن الحسين عن ابي شعيب المحاملي عن درست بن ابي منصور عن بريد بن معاويه عن ابي عبد الله ع قال :
لَيْسَ لِلَّهِ عَلَى خَلْقِهِ أَنْ يَعْرِفُوا وَ لِلْخَلْقِ عَلَى اَللَّهِ أَنْ يُعَرِّفَهُمْ وَ لِلَّهِ عَلَى اَلْخَلْقِ إِذَا عَرَّفَهُمْ أَنْ يَقْبَلُوا
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۱, ۴۷۱
امام صادق (ع) فرمود: خدا را بر خلق خود این حق (وظیفهشناسی) نیست که از پیش خود معرفت داشته باشند، خلق را بر خدا این حق است که به آنها بشناساند و وسیله معرفت آنها را میسر سازد و این حق برای خدا بر خلق منظور است که چون چیزی را به آنها معرفی کرد و شناسانید بپذیرند
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۲۳۱
امام صادق (ع) فرمود: برای خدا بر مردم حقی نیست که بشناسند بلکه برای مردم بر خداست که بآنها بشناساند و چون بایشان شناسانید حقی است از خدا بر آنها که بپذیرند.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۵۱۷
محمد بن یحیی، از محمد بن حسین، از ابو شعیب مَحاملی، از دُرست بن ابی منصور، از بُرید بن معاویه، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که آن حضرت فرمود: «خدا را بر آفریدگان خویش، حق شناختن نیست که خودْ معرفت به هم رسانند و
خلق را بر خدا حق تعریف است که آن جناب ایشان را شناسا گرداند، ولیکن خدا را بر خلق، آن حق است که چون به ایشان شناساند، و ایشان را آگاه گرداند، قبول کنند و مطیع و منقاد شوند».