→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۴۲۴

حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ التَّوْحِيدِ‏ بَابُ الْهِدَايَةِ أَنَّهَا مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَل‏

کتاب التوحيد · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
علي بن ابراهيم بن هاشم عن ابيه عن ابن ابي عمير عن محمد بن حمران عن سليمان بن خالد عن ابي عبد الله ع قال قال :

إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ إِذَا أَرَادَ بِعَبْدٍ خَيْراً نَكَتَ فِي قَلْبِهِ نُكْتَةً مِنْ نُورٍ وَ فَتَحَ مَسَامِعَ قَلْبِهِ‏ وَ وَكَّلَ بِهِ مَلَكاً يُسَدِّدُهُ‏ وَ إِذَا أَرَادَ بِعَبْدٍ سُوءاً نَكَتَ فِي قَلْبِهِ نُكْتَةً سَوْدَاءَ وَ سَدَّ مَسَامِعَ قَلْبِهِ‏ وَ وَكَّلَ بِهِ شَيْطَاناً يُضِلُّهُ‏ ثُمَّ تَلاَ هَذِهِ اَلْآيَةَ فَمَنْ يُرِدِ اَللََّهُ أَنْ يَهْدِيَهُ‏ يَشْرَحْ صَدْرَهُ‏ لِلْإِسْلاََمِ‏ وَ مَنْ يُرِدْ أَنْ يُضِلَّهُ‏ يَجْعَلْ صَدْرَهُ ضَيِّقاً حَرَجاً كَأَنَّمََا يَصَّعَّدُ فِي اَلسَّمََاءِ

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۱, ۴۷۵ امام صادق (ع) فرمود: به راستی چون خدای عز و جل برای بنده خیر و خوبی خواهد به دلش پرتوی افکند و گوشهای دلش را باز کند و فرشته‏ای بر او گمارد که کمک او باشد و او را یاری دهد و چون برای بنده‏ای بد خواهد، نقطه سیاهی به دلش اندازد و گوشهای دلش را بربندد و بر او شیطانی گمارد که گمراهش کند، سپس این آیه را خواند (۱۲۶ سوره انعام): «هر که را خدا خواهد که ره نماید او را نسبت به اسلام خوشبین و بافهم سازد و هر که را خواهد گمراه کند او را دل تنگ و بدبین نماید که گویا خود را به آسمان پرتاب می‏کند» (یعنی مسلمانی به نظر او چنان سخت آید که گویا می‏خواهد به آسمان بالا رود). مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۲۳۴ امام صادق (ع) فرمود: چون خدا خیر بنده‏ای را خواهد، اثری از نور در دلش گذارد و گوشهای دلش را باز کند و فرشته‏ای بر او گمارد که نگهدارش باشد و چون برای بنده‏ای بدخواهد، اثری از سیاهی در دلش افکند و گوشهای دلش را به بندد و شیطانی بر او گمارد که گمراهش کند، سپس این آیه (۱۲۶ سوره ۶) را قرائت فرمود: «هر که را خدا خواهد هدایت کند، سینه او را برای اسلام آوردن بگشاید. (عاشق و فریفته شود) و هر که را خواهد گمراه کند سینه‏اش را تنگ و سخت کند که گوئی بآسمان خواهد رفت» (سختی مسلمان شدن در نظر او مانند بآسمان رفتن است). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۵۲۳ علی بن ابراهیم بن هاشم، از پدرش، از ابن ابی عُمیر، از محمد بن حمران، از سلیمان بن خالد، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که گفت: آن حضرت فرمود: «به درستی که خدا، هرگاه خوبی را به بنده‏ای اراده کند، در دلش نشانه‏ای را از نور پدید آورد، و گوش‏های دل او را بگشاید و فرشته‏ای را بر او بگمارد که او را به راستی و صواب بدارد. و هرگاه بدی را به بنده‏ای اراده فرماید، در دلش نشانه سیاهی را پدید آورد، و گوش‏های دل او را ببندد، و شیطانی را بر او بگمارد که او را گمراه گرداند». پس این آیه را تلاوت فرمود: «فَمَنْ یُرِدِ اللَّهُ أَنْ یَهْدِیَهُ یَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ وَ مَنْ یُرِدْ أَنْ یُضِلَّهُ یَجْعَلْ صَدْرَهُ ضَیِّقاً حَرَجاً کَأَنَّما یَصَّعَّدُ فِی السَّماءِ» «۱»، یعنی: «پس هر که خدا خواهد او را راه راست نماید، می‏گشاید برای او سینه او را از برای قبول اسلام. و هر که خدا خواهد که او [را] گمراه کند (یعنی او را فروگذارد)، می‏گرداند سینه او را تنگ، بسیار تنگ که گویا بالا می‏رود در آسمان». __________________________________________________ (۱). انعام، ۱۲۵.

راویان