حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ التَّوْحِيدِ بَابُ الْهِدَايَةِ أَنَّهَا مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَل
کتاب التوحيد · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
علي بن ابراهيم بن هاشم عن ابيه عن ابن ابي عمير عن محمد بن حمران عن سليمان بن خالد عن ابي عبد الله ع قال قال :
إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ إِذَا أَرَادَ بِعَبْدٍ خَيْراً نَكَتَ فِي قَلْبِهِ نُكْتَةً مِنْ نُورٍ وَ فَتَحَ مَسَامِعَ قَلْبِهِ وَ وَكَّلَ بِهِ مَلَكاً يُسَدِّدُهُ وَ إِذَا أَرَادَ بِعَبْدٍ سُوءاً نَكَتَ فِي قَلْبِهِ نُكْتَةً سَوْدَاءَ وَ سَدَّ مَسَامِعَ قَلْبِهِ وَ وَكَّلَ بِهِ شَيْطَاناً يُضِلُّهُ ثُمَّ تَلاَ هَذِهِ اَلْآيَةَ فَمَنْ يُرِدِ اَللََّهُ أَنْ يَهْدِيَهُ يَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْإِسْلاََمِ وَ مَنْ يُرِدْ أَنْ يُضِلَّهُ يَجْعَلْ صَدْرَهُ ضَيِّقاً حَرَجاً كَأَنَّمََا يَصَّعَّدُ فِي اَلسَّمََاءِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۱, ۴۷۵
امام صادق (ع) فرمود: به راستی چون خدای عز و جل برای بنده خیر و خوبی خواهد به دلش پرتوی افکند و گوشهای دلش را باز کند و فرشتهای بر او گمارد که کمک او باشد و او را یاری دهد و چون برای بندهای بد خواهد، نقطه سیاهی به دلش اندازد و گوشهای دلش را بربندد و بر او شیطانی گمارد که گمراهش کند، سپس این آیه را خواند (۱۲۶ سوره انعام): «هر که را خدا خواهد که ره نماید او را نسبت به اسلام خوشبین و بافهم سازد و هر که را خواهد گمراه کند او را دل تنگ و بدبین نماید که گویا خود را به آسمان پرتاب میکند» (یعنی مسلمانی به نظر او چنان سخت آید که گویا میخواهد به آسمان بالا رود).
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۲۳۴
امام صادق (ع) فرمود: چون خدا خیر بندهای را خواهد، اثری از نور در دلش گذارد و گوشهای دلش را باز کند و فرشتهای بر او گمارد که نگهدارش باشد و چون برای بندهای بدخواهد، اثری از سیاهی در دلش افکند و گوشهای دلش را به بندد و شیطانی بر او گمارد که گمراهش کند، سپس این آیه (۱۲۶ سوره ۶) را قرائت فرمود: «هر که را خدا خواهد هدایت کند، سینه او را برای اسلام آوردن بگشاید.
(عاشق و فریفته شود) و هر که را خواهد گمراه کند سینهاش را تنگ و سخت کند که گوئی بآسمان خواهد رفت» (سختی مسلمان شدن در نظر او مانند بآسمان رفتن است).
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۵۲۳
علی بن ابراهیم بن هاشم، از پدرش، از ابن ابی عُمیر، از محمد بن حمران، از سلیمان بن خالد، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که گفت: آن حضرت فرمود: «به درستی که خدا، هرگاه خوبی را به بندهای اراده کند، در دلش نشانهای را از نور پدید آورد، و گوشهای دل او را بگشاید و فرشتهای را بر او بگمارد که او را به راستی و صواب بدارد. و هرگاه بدی را به بندهای اراده فرماید، در دلش نشانه سیاهی را پدید آورد، و گوشهای دل او را ببندد، و شیطانی را بر او بگمارد که او را گمراه گرداند». پس این آیه را تلاوت فرمود: «فَمَنْ یُرِدِ اللَّهُ أَنْ یَهْدِیَهُ یَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ وَ مَنْ یُرِدْ أَنْ یُضِلَّهُ یَجْعَلْ صَدْرَهُ ضَیِّقاً حَرَجاً کَأَنَّما یَصَّعَّدُ فِی السَّماءِ» «۱»، یعنی: «پس هر که خدا خواهد او را راه راست نماید، میگشاید برای او سینه او را از برای قبول اسلام. و هر که خدا خواهد که او [را] گمراه کند (یعنی او را فروگذارد)، میگرداند سینه او را تنگ، بسیار تنگ که گویا بالا میرود در آسمان». __________________________________________________
(۱). انعام، ۱۲۵.