حدیث امام موسى کاظم (ع) درباره امامت عامه
روایت شده از امام موسى کاظم عليه السلام
سند
محمد بن يحيي العطار عن احمد بن محمد بن عيسي عن ابن ابي عمير عن الحسن بن محبوب عن داود الرقي عن العبد الصالح ع قال :
إِنَّ اَلْحُجَّةَ لاَ تَقُومُ لِلَّهِ عَلَى خَلْقِهِ إِلاَّ بِإِمَامٍ حَتَّى يُعْرَفَ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۲, ۴۹
عبد صالح (امام کاظم ع) فرمود: راستی که از طرف خدا بر خلق او اتمام حجت نشود جز به وجود امام تا شناخته شود (زنده شناخته شده خ ل).
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۲۵۰
امام هفتم (ع) فرمود: حجت خدا بر خلقش بر پا نگردد جز بوجود امام تا شناخته شو
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۵۵۹
محمد بن یحیی عطّار، از احمد بن محمد بن عیسی، از ابن ابی عُمیر، از حسن بن محبوب، از داود رقّی، از امام موسی کاظم علیه السلام روایت کرده است که آن حضرت فرمود که: «حجت برپا نمیشود از برای خدا بر آفریدگانش (که در روز قیامت ایشان را بازخواست کند، که چرا چنین کردید و چرا چنان نکردید؟) مگر به واسطه امام، تا خدا با امام شناخته شود، یا شناسانیده شود» (که امام علیه السلام او را به مردم بشناساند، یا او امام را به مردم بشناساند تا بشناساند به ایشان آنچه را که در دین ضرور است. و کلام احتمال غیر این را نیز دارد و اظهر احتمالات، احتمال دوم است؛ زیرا که در بعضی از نسخههای کافی، به جای حتی یعرف، حیّ یعرف است و ترجمه آن، این است که مگر با امام زندهای که معروف باشد و مردم او را بشناسند).