الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۴۳۹

احمد بن محمد و محمد بن يحيي عن محمد بن الحسين عن علي بن حسان عن ابن فضال عن علي بن يعقوب الهاشمي عن مروان بن مسلم عن بريد عن ابي جعفر و ابي عبد الله ع :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۲, ۴۷ بُرَیْد، از امام باقر و امام صادق (ع) در تفسیر قول خدای عز و جل (۵۲ سوره حج): «نفرستادیم پیش از تو رسولی و نه پیغمبری و نه محدثی» عرض کردم: قربانت، قرائت ما این نیست بفرمائید رسول و نبی و محدث چیستند؟ فرمود: رسول کسی است که فرشته به او عیان شود و با او سخن گوید، پیغمبر آن کسی است که در خواب بیند و بسا که نبوت و رسالت برای یک نفر فراهم شوند و محدث آن کسی باشد که صورت را بشنود ولی صورت خود فرشته را نبیند، گوید: گفتم: اصلحک الله، چگونه بداند آنچه در خواب دیده حق است و از فرشته است، فرمود: توفیق باید تا آن را بفهمد، محققاً خدا با کتاب شما که قرآن است به کتب آسمانی پایان بخشیده و پیغمبر شما خاتم پیغمبران است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۲۴۹ برید گوید: از امام باقر و صادق علیهما السلام در باره قول خدای عز و جل «هیچ نبی و رسول و محدثی پیش از تو نفرستادیم» (که در حدیث اول میان شد) پرسیدم و گفتم فدایت گردم قرائت ما این چنین نیست (یعنی کلمه محدث ندارد) بفرمائید: رسول و نبی و محدث چیست؟ فرمود: رسول کسیست که فرشته بر او نمایان شود و با او سخن گوید و نبی آنست که در خواب بیند و گاهی نبوت و رسالت در یکشخص جمع شود و محدث کسی است که صدا را شنود و صورت را نبیند. عرض کردم- اصلحک اللَّه- از چه راه بداند آنچه در خواب دیده حق است و از جانب فرشته باشد؟ فرمود توفیق یابد که آن را بفهمد، خدا با فرستادن قرآن شما بکتب آسمانی پایان داد و با فرستادن پیغمبر شما به پیغمبران (پس دانستن علامات نبوت و رسالت برای شما لزومی ندارد). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۵۵۷ احمد بن محمد (یا علی بن محمد) و محمد بن یحیی، از محمد بن حسین، از علی بن حسّان، از ابن فضّال، از علی بن یعقوب هاشمی، از مروان بن مسلم، از بُرید، از امام محمد باقر و امام جعفر صادق علیهما السلام روایت کرده‏اند که در قول خدای عزّوجلّ، همچنین‏ باب در بیان این‏که حجت برپا نمی‏شود از ... فرمودند که: «وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِکَ مِنْ رَسُولٍ وَ لا نَبِیٍّ» «۱» ولا محدّث. برید می‏گوید که: عرض کردم که فدای تو گردم، این قرائت، قرائت ما نیست (و ما با این وضع نمی‏خوانیم؛ چه در قرآن لفظ و لا محدّث وجود ندارد، و شاید که در قرآن اهل بیت چنین بوده). بُرید، عرض کرد که: پس رسول و نبی و محدّث کیانند و صفت ایشان چیست؟ حضرت فرمود که: «رسول، آن است که فرشته از برایش ظاهر می‏شود، و با او سخن می‏گوید. و نبی، آن است که در خواب می‏بیند و بسا است که نبوت و رسالت از برای یکی جمع می‏شود. و محدّث آن است که آواز فرشته را می‏شنود و صورت او را نمی‏بیند». برید می‏گوید که: عرض کردم که: خدا تو را به اصلاح آورد، چگونه می‏داند که آنچه در خواب دیده، حق و درست است و این‏که آن سخن از فرشته است؟ حضرت فرمود که: «خدا او را توفیق می‏دهد از برای آن تا آن را بشناسد و بداند که از جانب خداست. و هر آینه خدا، کتاب‏های آسمانی را به کتاب شما- که قرآن است- ختم نمود (که قرآن، آخر کتاب‏ها است که بعد از آن، کتابی از آسمان فرود نیاید)، و پیغمبر شما- که محمد است- پیغمبران را ختم فرموده» (که آخرین ایشان است که بعد از او پیغمبری مبعوث نشود). __________________________________________________ (۱). حج، ۵۲.