الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۴۷۲

علي بن ابراهيم عن محمد بن عيسي عن يونس عن ايوب بن الحر عن ابي بصير عن ابي عبد الله ع :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۲, ۷۱ ابو بصیر گوید: امام صادق (ع) در تفسیر قول خدای عز و جل (۲۷۳ سوره بقره): «به هر که حکمت داده شد محققاً خیر فراوانی داده شده» فرمود: طاعت خدا و معرفت امام مقصود است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۲۶۱ امام صادق (ع) راجع بقول خدای عز و جل (۲۷۳ سوره ۲) «بهر که حکمت دادند خیر بسیاری دادند» فرمود: مراد بحکمت اطاعت خدا و معرفت امام است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۵۸۳ علی بن ابراهیم، از محمد بن عیسی، از یونس، از أیّوب بن حرّ، از ابو بصیر، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است در قول خدای عزّوجلّ «وَ مَنْ یُؤْتَ الْحِکْمَةَ فَقَدْ أُوتِیَ خَیْراً کَثِیراً» «۱»، که آن حضرت فرمود که: «حکمت، فرمان بردن خدا و شناختن امام است» (و آیه در باب عقل گذشت). __________________________________________________ (۱). بقره، ۲۶۹.