الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۴۷۴

محمد بن يحيي عن احمد بن محمد عن محمد بن اسماعيل عن منصور بن يونس عن بريد قال سمعت ابا جعفر ع يقول :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۲, ۷۳ بُرَیْد گوید: از امام صادق (ع) شنیدم می‏فرمود در تفسیر قول خدا تبارک و تعالی (۱۲۳ سوره انعام): «آیا کسی که مرده بوده و ما زنده‏اش کردیم و برای او پرتوی نهادیم که با آن میان مردم راه می‏رود» (دنبال آیه) «مانند کسی است که در ظلمات باشد و نتواند از آن به در آید» مقصود از مرده نادانی است که چیزی نمی‏فهمد و مقصود از نوری که با آن میان مردم راه می‏رود همان امام است که از او پیروی می‏کند و مقصود از کسی که در ظلمات گرفتار است و نتواند از آن به در آید، آن کسی است که امام را نشناسد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۲۶۲ و در باره قول خدای تبارک و تعالی (۱۲۳ سوره ۳) «آیا کسی که مرده بود و ما او را زنده کردیم و باو نوری دادیم که میان مردم راه رود» فرمود: مرده کسی است که بچیزی معرفت نداشته باشد و نوری که با آن میان مردم راه رود، امامی است که از او پیروی میکند، و اینکه فرماید «مانند کسی است که در ظلمات باشد و نتواند از آن بدر رود» کسی است که امام را نشناسد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۵۸۳ محمد بن یحیی، از احمد بن محمد، از محمد بن اسماعیل، از منصور بن یونس، از بُرید روایت کرده است که گفت: شنیدم از امام محمد باقر علیه السلام که تکلم می‏فرمود در تفسیر قول خدای تبارک و تعالی «أَ وَ مَنْ کانَ مَیْتاً فَأَحْیَیْناهُ وَ جَعَلْنا لَهُ نُوراً یَمْشِی بِهِ فِی النَّاسِ» «۲»، یعنی: «آیا آن کس که مرده بود، پس زنده کردیم او را و قرار دادیم او را نور و روشنی که می‏رود به آن نور در میان مردمان» [چون کسی است که داستانش یا خودش در تاریکی‏ها مانده چنان نباشد که بیرون آید از آن‏]. پس حضرت فرمود که: «مرده در این آیه، کسی است که چیزی را نمی‏شناسد». و نوری که به آن در میان مردمان می‏رود، «امامی است که به او اقتدا می‏شود» «کَمَنْ مَثَلُهُ فِی الظُّلُماتِ لَیْسَ بِخارِجٍ مِنْها» «۱» (که ترجمه شد با صدر آیه). حضرت فرمود که: «کسی است که امام را نمی‏شناسد». __________________________________________________ (۲). انعام، ۱۲۲. (۱). انعام، ۱۲۲.