الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۴۸۸

محمد بن الحسن عن سهل بن زياد عن محمد بن عيسي عن فضاله بن ايوب عن ابان عن عبد الله بن سنان عن اسماعيل بن جابر قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۲, ۸۱ اسماعیل بن جابر گوید: به امام باقر (ع) گفتم: می خواهم به شما عرضه کنم آن دینی را که با آن نسبت به خدا عز و جل دینداری کنم، گوید: فرمود: بیاور آنچه داری، گوید: گفتم: من گواهم که نیست شایسته پرستشی جز خدا، یگانه است، شریک ندارد، و گواهم که محمد بنده و رسول او است و اعتراف دارم بدان چه از طرف خدا آورده و گواهم که علی (ع) امام است و طاعت او از طرف خدا فرض است و سپس حسن (ع) امام است که خدا طاعتش را واجب کرده است و سپس حسین (ع) امام است و خدا طاعتش را واجب کرده و پس از او علی بن الحسین (ع) امام است و خدا طاعت او را واجب کرده، تا کار امامت به او رسید. سپس گفتم: خود شما خدایت رحمت کناد. امام فرمود: این دین خدا است‏ و دین فرشته‏هایش. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۲۶۶ اسماعیل بن جابر گوید: بامام باقر (ع) عرضکردم: دین خودم را که خدای عز و جل را بآن میپرستم بشما عرض کنم؟ فرمود: بگو. عرضکردم: گواهی دهم که شایسته پرستشی جز خدای یگانه بی‏انباز نیست و محمد بنده او و فرستاده اوست و آنچه از جانب خدا آورده اعتراف دارم علی امامست و خدا اطاعتش را واجب ساخته و بعد از او حسن امامست و خدا اطاعتش را واجب نموده و بعد از او حسین امامست و خدا اطاعتش را واجب دانسته و بعد از او علی بن حسین امامست و خدا اطاعتش را واجب کرده (همین طور گفتم) تا بخود حضرت رسید، سپس عرضکردم: توئی امام، خدایت رحمت کند، فرمود: دین خدا و دین ملائکه او همین است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۵۹۱ محمد بن حسن، از سهل بن زیاد، از محمد بن عیسی، از فَضالة بن ایّوب، از ابان، از عبداللَّه بن سِنان، از اسماعیل بن جابر روایت کرده است که به امام محمد باقر علیه السلام عرض کردم که: می‏خواهم بر تو عرض کنم دین خود را که خدای عزّوجلّ را به آن دین اطاعت و دین‏داری می‏نمایم. حضرت فرمود: «بیار آنچه داری». اسماعیل می‏گوید که: پس عرض کردم که: شهادت می‏دهم که نیست خدایی مگر خدا، در حالی که تنهاست و او را شریکی نیست، و آن‏که محمد، بنده و رسول اوست، با آن‏که اقرار دارم به آنچه آن را از نزد خدا آورده است، و آن‏که علی علیه السلام، امامی بوده که خدا اطاعت او را واجب فرموده، و بعد از آن حضرت امام حسن علیه السلام، امامی بوده که خدا اطاعت او را واجب فرموده، و بعد از آن امام حسن علیه السلام، امام حسین علیه السلام، امامی بوده که خدا اطاعت او را واجب فرموده، و بعد از امام حسین علیه السلام، حضرت علی بن الحسین علیه السلام، امامی بوده که خدا اطاعت او را واجب فرموده، تا آن‏که امر امامت و خلافت به سوی آن حضرت منتهی شد. بعد از آن، عرض کردم که: تو امامی به طریق مزبور- خدا تو را رحمت کند- حضرت فرمود که: «این دین خدا و دین فرشتگان اوست».