الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۴۸۹

علي بن ابراهيم عن ابيه عن ابن محبوب عن هشام بن سالم عن ابي حمزه عن ابي اسحاق عن بعض اصحاب امير المومنين ع قال قال امير المومنين ع :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۲, ۸۳ امیر مؤمنان (ع) فرمود: بدانید که همنشینی با عالِم (امام معصوم یا هر دانشمند دینی و بر حقی) و پیروی از او دینی است که با آن برای خدا دینداری کنند، طاعتش مایه کسب خوش کرداری و محو بد کرداری و ذخیره مؤمنان است و تا زنده‏اند وسیله ترفیع مقام آنها است، و یاد به خیر است برای آنها پس از مرگشان. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۲۶۷ امیر المؤمنین علیه السلام فرمود: همنشینی با عالم (امام باشد یا دانشمند ربانی) و پیروی از او دینی‏ست که خدا بوسیله آن دینداری و پرستش شود و اطاعت عالم موجب بدست آمدن حسنات و محو گناهانست و برای مؤمنین ذخیره‏ای است و در زمان حیات مایه سربلندی و پس از مرگ موجب ذکر خیر است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۵۹۳ علی بن ابراهیم، از پدرش، از ابن محبوب، از هشام بن سالم، از ابوحمزه، از ابو اسحاق، از بعضی از اصحاب امیر المؤمنین علیه السلام روایت کرده است که گفت: امیر المؤمنین علیه السلام فرمود که: «بدانید که صحبت با عالم-/ یعنی امام-/ و پیروی کردن او، دینی است که خدا به آن اطاعت می‏شود و اطاعت امام، محل و آلت است از برای کسب حسنات و نیکی‏ها و مکان و آلت محو سیئات است (که گناهان را از نامه عمل پاک می‏کند)، و ذخیره‏ای است از برای مؤمنان (که در روز قیامت ایشان را نفع می‏بخشد)، و رفعت است در مقام ایشان (که با آن، به مقامات بلند می‏رسند در زمان حیات ایشان)، و زینت تمامی است بعد از مردن ایشان».