الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۴۹۹

الحسين بن محمد الاشعري عن معلي بن محمد عن محمد بن جمهور عن محمد بن اسماعيل عن سعدان عن ابي بصير قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۲, ۹۵ ابو بصیر گوید: به امام صادق (ع) گفتم: «إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِکُلِّ قَوْمٍ هادٍ» یعنی چه؟ فرمود: ای ابا محمد، رسول خدا (ص) بیم دهنده است و علی (ع) رهبر بود، بگو بدانم امروز هم رهبری هست؟ گفتم: آری قربانت، همیشه از شما خانواده رهبری پس از رهبری بوده تا نوبت به شما رسیده، فرمود: ای ابا محمد، خدایت رحمت کناد، اگر چنان بود که آیه‏ای در باره مردی نازل می‏شد و چون آن مرد می‏میرد آن آیه هم می‏مُرد و تمام می‏شد که قرآن مرده بود و تمام شده بود ولی باید قرآن در آنچه می‏ماند و می‏پاید زنده و مجری باشد، چنانچه در آنچه گذشته زنده و مجری بوده است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۲۷۲ ابو بصیر گوید بامام صادق (ع) آیه «همانا توئی بیم دهنده و برای هر گروهی رهبریست» را عرضکردم، فرمود: بیم دهنده رسول خدا (ص) است و رهبر علی است. ای ابو محمد آیا امروز رهبری‏ هست؟ عرضکردم: آری فدایت گردم، همیشه از شما خانواده رهبری پس از رهبر دیگری بوده تا بشما رسیده است، فرمود خدایت رحمت کناد: ای ابا محمد: اگر چنین میبود که چون آیه‏ای در باره مردی نازل میشد و آن مرد میمیرد آیه هم از بین میرفت (و مصداق دیگری نداشت) که قرآن مرده بود ولی قرآن همیشه زنده است بر بازماندگان منطبق می‏شود چنانچه بر گذشتگان منطبق میشد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۶۰۹ حسین بن محمد اشعری، از مُعلّی بن محمد، از محمد بن جُمهور، از محمد بن اسماعیل، از سَعدان، از ابو بصیر روایت کرده است که گفت: به خدمت امام جعفر صادق علیه السلام عرض کردم که: «إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِکُلِّ قَوْمٍ هادٍ» یعنی چه؟ فرمود که: «رسول خدا صلی الله علیه و آله ترساننده‏ای است که خدا فرموده، و علی-/ صلوات اللَّه علیه-/ همان رهنما است که در آیه مذکور است. ای ابو محمد! آیا امروز هیچ رهنمایی هست؟» عرض کردم: بلی! فدای تو گردم، همیشه از شما رهنمایی بعد از رهنمایی بوده، تا آن‏که هدایت به تو داده شد، و خلافت به تو رسید. حضرت فرمود: «خدا تو را رحمت کند ای ابو محمد! اگر قصّه چنان باشد که هرگاه آیه‏ای بر مردی فرود آید، پس آن مرد بمیرد، آن آیه بمیرد (و مصداق خارجی نداشته باشد)، کتاب خدا می‏میرد و معطّل و بیکار می‏ماند و بیانش فوت می‏شود (چه بنابر این فرض، رهنمایی نیست که مردم را به سوی احکام و اسرار آن راهنمایی کند). ولیکن این کتاب خدا زنده است که جاری می‏شود در کسانی که باقی مانده‏اند؛ چنانچه در آنان که در گذشته‏اند جاری شده و امر و نهی آن به همه رسیده و می‏رسد».