حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ الْحُجَّة بَابُ أَنَّ الْأَئِمَّةَ ع خُلَفَاءُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِي أَرْضِهِ وَ أَبْوَابُهُ الَّتِي مِنْهَا يُؤْتَى
کتاب الحجة · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
عنه عن معلي عن محمد بن جمهور عن سليمان بن سماعه عن عبد الله بن القاسم عن ابي بصير قال قال ابو عبد الله ع :
اَلْأَوْصِيَاءُ هُمْ أَبْوَابُ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَ اَلَّتِي يُؤْتَى مِنْهَا وَ لَوْلاَهُمْ مَا عُرِفَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ بِهِمُ اِحْتَجَّ اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى عَلَى خَلْقِهِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۲, ۱۰۱
امام صادق (ع) میفرمود: اوصیاء همان ابواب خدا عز و جل باشند که از آنها به حضرت او توجه شود، اگر آنها نبودند، خدا عز و جل شناخته نمیشد، خدا بوسیله آنها بر خلق خود اتمام حجت کرده است.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۲۷۵
امام صادق (ع) فرمود: اوصیاء پیغمبر درهای توجه بسوی خدای عز و جل باشند و اگر ایشان نبودند، مردم خدای عز و جل را نمیشناختند و خدای تبارک و تعالی بوسیله ایشان بر خلقش احتجاج کند.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۶۱۳
از او، از مُعلّی، از محمد بن جمهور، از سلیمان بن سَماعه، از عبداللَّه بن قاسم، از ابوبصیر روایت است که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام فرمود که: «اوصیای پیغمبر، درهای خدای عزوّجلّاند که از آنها آمده میشود (که باید مردم از آن در به سوی خدا روند و از آن راه به معرفتش رسند و احکام آن را بدانند و راه بهشت پیمایند). و اگر ایشان نمیبودند، خدای عزّوجلّ شناخته نمیشد، و به ایشان خدای تبارک و تعالی حجّت را بر خلق خود تمام کرده است».