حدیث امام محمّد باقر (ع) در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ الْحُجَّة بَابٌ فِي أَنَّ مَنِ اصْطَفَاهُ اللَّهُ مِنْ عِبَادِهِ وَ أَوْرَثَهُمْ کِتَابَهُ هُمُ الْأَئِمَّةُ ع
کتاب الحجة · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام
سند
الحسين بن محمد عن معلي بن محمد عن محمد بن جمهور عن حماد بن عيسي عن عبد المومن عن سالم قال :
سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ ع عَنْ قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ ثُمَّ أَوْرَثْنَا اَلْكِتََابَ اَلَّذِينَ اِصْطَفَيْنََا مِنْ عِبََادِنََا فَمِنْهُمْ ظََالِمٌ لِنَفْسِهِ وَ مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سََابِقٌ بِالْخَيْرََاتِ بِإِذْنِ اَللََّهِ قَالَ اَلسَّابِقُ بِالْخَيْرَاتِ اَلْإِمَامُ وَ اَلْمُقْتَصِدُ اَلْعَارِفُ لِلْإِمَامِ وَ اَلظَّالِمُ لِنَفْسِهِ اَلَّذِي لاَ يَعْرِفُ اَلْإِمَامَ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۲, ۱۶۷
سالم گوید: از امام باقر (ع) پرسیدم از قول خدای عز و جل (۲۹ سوره فاطر): «سپس ارث دادیم کتاب را به کسانی که برگزیدیم از بندگان خود، برخی به خود ستم کردند و برخی میانه روند و برخی پیش رو برای هر کار خیری به اذان خدا» فرمود: پیشرو در خیرات امام است و میانه رو عارف به امام و ستمکار به خود آنکه امام را نشناسد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۳۱۲
سالم گوید: از امام باقر علیه السلام پرسیدم راجع بقول خدای عز و جل (۲۲ سوره ۳۵) «آنگاه این کتاب را بکسانی که از میان بندگان خود انتخاب کردهایم، بارث دادیم. بعضی از ایشان بخود ستم کنند و بعضی معتدلند و بعضی باذن خدا بسوی نیکیها شتابانند،» فرمود: شتابنده بسوی نیکها امامست و معتدل امامشناس است و ستمگر بخویش کسی است که امامرا نمیشناسد.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۶۹۷
حسین بن محمد، از مُعلّی بن محمد، از محمد بن جمهور، از حمّاد بن عیسی، از عبدالمؤمن، از سالم روایت کرده است که گفت: از امام محمد باقر علیه السلام سؤال کردم از قول خدای عزّوجلّ: «ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْکِتابَ الَّذِینَ اصْطَفَیْنا مِنْ عِبادِنا فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ وَ مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَیْراتِ بِإِذْنِ اللَّهِ» «۱»، یعنی: «بعد از آنکه ما به سوی تو وحی فرمودیم، میراث دادیم و عطا نمودیم این کتاب کامل را (که قرآن است) به آنان که برگزیدیم ایشان را بندگان از خویش، پس پارهای از ایشان، ستمکار است بر نفس خویش، و برخی از ایشان، متوسط الحال و میانهرو است، و بعضی از ایشان، پیشی گیرنده است به جمیع خوبیها» (که پیوسته عمل به احکام این کتاب مینماید). حضرت فرمود که: «آنکه به خوبیها پیشی گرفته، امام است و
__________________________________________________
(۱). فاطر، ۳۲.
آنکه میانهرو است، کسی است که امام را بشناسد، و ستمکار بر نفس خویش، آن است که امام را نمیشناسد».