→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۵۵۹

حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ الْحُجَّة‏ بَابٌ فِي أَنَّ مَنِ اصْطَفَاهُ اللَّهُ مِنْ عِبَادِهِ وَ أَوْرَثَهُمْ کِتَابَهُ هُمُ الْأَئِمَّةُ ع‏

کتاب الحجة · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
الحسين عن معلي عن الوشا عن عبد الكريم عن سليمان بن خالد عن ابي عبد الله ع قال :

سَأَلْتُهُ عَنْ قَوْلِهِ تَعَالَى ثُمَّ أَوْرَثْنَا اَلْكِتََابَ اَلَّذِينَ اِصْطَفَيْنََا مِنْ عِبََادِنََا فَقَالَ أَيَّ شَيْ‏ءٍ تَقُولُونَ أَنْتُمْ‏ قُلْتُ نَقُولُ إِنَّهَا فِي‏ اَلْفَاطِمِيِّينَ‏ قَالَ لَيْسَ حَيْثُ تَذْهَبُ لَيْسَ يَدْخُلُ فِي هَذَا مَنْ أَشَارَ بِسَيْفِهِ وَ دَعَا اَلنَّاسَ إِلَى خِلاَفٍ فَقُلْتُ فَأَيُّ شَيْ‏ءٍ اَلظَّالِمُ لِنَفْسِهِ‏ قَالَ اَلْجَالِسُ فِي بَيْتِهِ لاَ يَعْرِفُ حَقَّ اَلْإِمَامِ وَ اَلْمُقْتَصِدُ اَلْعَارِفُ بِحَقِّ اَلْإِمَامِ وَ اَلسَّابِقُ بِالْخَيْرَاتِ اَلْإِمَامُ‏

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۲, ۱۶۷ سلیمان بن خالد گوید: از امام صادق (ع) پرسیدم از قول خدای تعالی: «سپس ارث دادیم کتاب را به کسانی که برگزیدیم از بندگان خود» فرمود: شما چه می‏گوئید؟ گفتم: می‏گوئیم در باره‏ اولاد فاطمه است، فرمود: چنین نیست که تو معتقدی، این آیه شامل کسی نیست که شمشیر کشد و مردم را به شورش دعوت کند، گفتم: پس ستمکار به خود چه باشد؟ فرمود: آنکه در خانه نشسته و حق امام وقت را نشناخته، و مقتصد: عارف به حق امام است، و سابق بالخیرات: شخص امام است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۳۱۲ سلیمان بن خالد گوید: از امام صادق علیه السلام راجع بقول خدای تعالی «آنگاه این کتاب را بکسانی که از میان بندگان خود انتخاب کرده‏ایم، بارث دادیم» پرسیدم، فرمود: شما در این باره چه میگوئید؟ عرضکردم: ما میگوئیم: این آیه در باره فرزندان فاطمه علیها السلام است، (گویا مقصودش اولاد امام حسن است) فرمود: چنان که تو پنداری نیست، کسی که شمشیر کشد و مردم را بمخالفت دعوت کند، در این آیه داخل نیست. عرض کردم: پس ستمگر بخویش کیست؟ فرمود: کسی است که در خانه خود نشیند و حق امام را نشناسد و معتدل کسی است که حق امام را شناسد و شتابنده بنیکیها امام است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۶۹۹ حسین، از مُعلّی، از وشّاء، از عبدالکریم، از سلیمان بن خالد، از امام جعفر صادق روایت کرده است که گفت: آن حضرت را سؤال کردم از قول خدای تعالی: «ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْکِتابَ الَّذِینَ اصْطَفَیْنا مِنْ عِبادِنا»، فرمود: «شما در تفسیر آن، چه چیز می‏گویید؟» عرض کردم که: می‏گوییم که این آیه، در شأن همه فرزندان فاطمه علیها السلام است. حضرت فرمود که: «امر، چنان نیست که تو به سوی آن رفته‏ای (که در همه فرزندان آن حضرت باشد). و آن کس که به شمشیر خود اشاره نموده و به آن خروج کرده و مردم را به سوی مخالفت یا ضلالت خوانده، در برگزیدگان داخل نمی‏باشد». عرض کردم که: پس معنی ستم‏کار بر نفس خویش، چه چیز است و مراد از آن کیست؟ فرمود که: «آن‏که در خانه خود نشسته، حقّ امام را نمی‏شناسد. و میانه‏رو، آن است که عارف است به حقّ امام، و پیشی گیرنده به خوبی‏ها، امام است».

راویان