→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۵۶۸

حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ الْحُجَّة‏ بَابُ أَنَّ النِّعْمَةَ الَّتِي ذَکَرَهَا اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِي کِتَابِهِ الْأَئِمَّةُ ع‏

کتاب الحجة · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
الحسين بن محمد عن معلي بن محمد عن محمد بن جمهور عن عبد الله بن عبد الرحمن عن الهيثم بن واقد عن ابي يوسف البزاز قال :

تَلاَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع‏ هَذِهِ اَلْآيَةَ فَاذْكُرُوا آلاََءَ اَللََّهِ‏ قَالَ أَ تَدْرِي مَا آلاَءُ اَللَّهِ قُلْتُ لاَ قَالَ هِيَ أَعْظَمُ نِعَمِ اَللَّهِ عَلَى خَلْقِهِ وَ هِيَ وَلاَيَتُنَا

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۲, ۱۷۵ ابو یوسف بزاز گوید: امام صادق (ع) این آیه را خواند (۶۹ سوره اعراف): «یاد کنید نعمتهای خدا را»- شاید راستگو شوید- فرمود: می‏دانی نعمتهای خدا چیست؟ گفتم: نه، فرمود: مقصود، بزرگترین نعمت خدا بر خلق او است و آن ولایت ما است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۳۱۶ ابو یوسف بزاز گوید: امام صادق علیه السلام آیه (۲۹- سوره ۷) «نعمتهای خدا را بیاد آورید» را تلاوت نمود و فرمود: میدانی نعمتهای خدا چیست؟ عرضکردم: نه، فرمود: مقصود بزرگترین نعمتهای خداست بر خلقش و آن ولایت ماست. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۷۰۵ حسین بن محمد، از مُعلّی بن محمد، از محمد بن جمهور، از عبداللَّه بن عبدالرّحمان، از هیثم بن واقد، از ابو یوسف بزّاز روایت کرده است که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام این آیه را تلاوت فرمود: «فَاذْکُرُوا آلاءَ اللَّهِ» «۲»، یعنی: «و به یاد آورید نعمت‏های خدا را». حضرت فرمود که: «آیا می‏دانی که نعمت‏های خدا چیست؟» عرض کردم: نه. فرمود که: «آن بزرگ‏ترین نعمت‏های خداست بر خلق خویش و آن، ولایت و دوستی ما است». __________________________________________________ (۲). اعراف، ۶۹.

راویان