حدیث امام على (ع) در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ الْحُجَّة بَابُ أَنَّ الْمُتَوَسِّمِينَ الَّذِينَ ذَکَرَهُمُ اللَّهُ تَعَالَى فِي کِتَابِهِ هُمُ الْأَئِمَّةُ ع وَ السَّبِيلُ فِيهِمْ مُقِيم
کتاب الحجة · روایت شده از امام على عليه السلام
سند
محمد بن يحيي عن محمد بن الحسين عن محمد بن اسلم عن ابراهيم بن ايوب عن عمرو بن شمر عن جابر عن ابي جعفر ع قال قال امير المومنين ع :
فِي قَوْلِهِ تَعَالَى إِنَّ فِي ذََلِكَ لَآيََاتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ قَالَ كَانَ رَسُولُ اَللَّهِ ص اَلْمُتَوَسِّمَ وَ أَنَا مِنْ بَعْدِهِ وَ اَلْأَئِمَّةُ مِنْ ذُرِّيَّتِي اَلْمُتَوَسِّمُونَ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۲, ۱۷۹
امام باقر (ع) فرمود که: امیر المؤمنین (ع) در تفسیر قول خدا: إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیاتٍ لِلْمُتَوَسِّمِینَ فرمود: رسول خدا متوسم بود من هم پس از وی، و امامان از نژاد من متوسم هستند و در نسخه دیگر عین این حدیث از احمد بن مهران روایت شده است.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۳۱۷
امیر المؤمنین علیه السلام در باره قول خدای تعالی «برای باریکبینان در آن امر نشانههاست» فرمود: رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله باریک بین بود و پس از او من و امامان از ذریه من باریکبینانیم.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۷۰۷
محمد بن یحیی، از محمد بن حسین، از محمد بن اسلم، از ابراهیم بن ایّوب، از عمرو بن شمر، از جابر، از امام محمد باقر علیه السلام روایت کرده است که آن حضرت فرمود که:
«امیر المؤمنین علیه السلام در قول خدای عزّوجلّ: «إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیاتٍ لِلْمُتَوَسِّمِینَ»، فرمود که: رسول خدا صلی الله علیه و آله متوسّم و دانا به نشانه و علامت هر چیزی بود، و من بعد از آن حضرت و امامان از فرزندان من، همه متوسمیم».
و کلینی- رضی اللَّه عنه- فرمود که: و در نسخه دیگر و یکی، یعنی از اصول چهار صد گانه، از احمد بن مهران، از محمد بن علی، از محمد بن اسلم، از ابراهیم بن ایّوب به اسناد خویش مثل این روایت شده است.