الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۶۰۹

محمد بن يحيي و غيره عن احمد بن محمد عن علي بن الحكم عن محمد بن الفضيل قال اخبرني شريس الوابشي عن جابر عن ابي جعفر ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۲, ۲۱۱ جابر از امام باقر (ع) فرمود: به راستی نام خدا که اعظم است، هفتاد و سه حرف است و همانا یک حرف از آن را آصف داشت و آن را به زبان آورد و زمین میان او و میان تخت بلقیس (از بیت المقدس تا صنعای یمن- در حدود دو ماه راه) تا شد و به هم درنوردید تا آن تخت به دستش رسید و سپس زمین به حال خود برگشت، این کار در کمتر از چشم بهم زدن انجام شد، هفتاد و دو حرف از اسم اعظم نزد ما است و یک حرف از آن مخصوص خدا است که برای خویش در علم غیب برگزیده‏ و لا حول و لا قوة الا بالله العلی العظیم. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۳۳۴ امام باقر علیه السلام فرمود: اسم اعظم خدا هفتاد و سه حرفست و تنها یک حرف آن نزد آصف بود، آصف آن یکحرف را گفت و زمین میان او و تخت بلقیس در هم نوردید تا او تخت را بدست گرفت، سپس زمین بحالت اول بازگشت، و این عمل در کمتر از یک چشم بهم زدن انجام شد و ما هفتاد و دو حرف از اسم اعظم را داریم و یک حرف هم نزد خداست که آن را در علم غیب برای خود مخصوص ساخته و لا حول و لا قوة الا باللَّه العلی العظیم. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۷۳۷ محمد بن یحیی و غیر او، از احمد بن محمد، از علی بن حکم، از محمد بن فُضیل روایت کرده‏اند که گفت: خبر داد مرا شُرَیس وابشی، از جابر، از امام محمد باقر علیه السلام که آن حضرت فرمود که: «اسم اعظم خدا، هفتاد و سه اسم است و جز این نیست که یک اسم از آنها در نزد آصف بود و به آن تکلّم نمود، پس زمینی که در مسافت میان او و تخت بلقیس بود، پیچیده شد و ناقص گردید، تا آن‏که آصف، آن تخت را به دست خویش گرفت. بعد از آن، زمین چنانچه بود، گردید در زمانی که از یک چشم بر هم زدن سریع‏تر بود. و ما هفتاد و دو اسم از اسم اعظم را می‏دانیم، و یک اسم در نزد خدای سبحانه است که خویش را به آن تخصیص داده در علم غیبی که نزد اوست، و هیچ‏کس بر آن مطلع نیست، و حول و قوتی‏ __________________________________________________ (۲). رعد، ۴۳. نیست، مگر به خدایی که علی و عظیم است».