حدیث امام سجّاد (ع) درباره تقوا , دانش و دانايى , نادانى در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ فَضْلِ الْعِلْم باب ثَوَابِ الْعَالِمِ وَ الْمُتَعَلِّم
کتاب فضل العلم · روایت شده از امام سجّاد عليه السلام
سند
الحسين بن محمد عن علي بن محمد بن سعد رفعه عن ابي حمزه عن علي بن الحسين ع قال :
لَوْ يَعْلَمُ اَلنَّاسُ مَا فِي طَلَبِ اَلْعِلْمِ لَطَلَبُوهُ وَ لَوْ بِسَفْكِ اَلْمُهَجِ وَ خَوْضِ اَللُّجَجِ إِنَّ اَللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى أَوْحَى إِلَى دَانِيَالَ أَنَّ أَمْقَتَ عَبِيدِي إِلَيَّ اَلْجَاهِلُ اَلْمُسْتَخِفُّ بِحَقِّ أَهْلِ اَلْعِلْمِ اَلتَّارِكُ لِلاِقْتِدَاءِ بِهِمْ وَ أَنَّ أَحَبَّ عَبِيدِي إِلَيَّ اَلتَّقِيُّ اَلطَّالِبُ لِلثَّوَابِ اَلْجَزِيلِ اَللاَّزِمُ لِلْعُلَمَاءِ اَلتَّابِعُ لِلْحُلَمَاءِ اَلْقَابِلُ عَنِ اَلْحُكَمَاءِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۱, ۹۹
علی بن الحسین (ع) فرمود: اگر مردم میدانستند در طلب علم چه فایدهای است، دنبال آن میرفتند گر چه خون دل در راه آن بریزند و به گردابها فرو شوند، به راستی خدای تبارک و تعالی به دانیال (ع) وحی کرد که مبغوضترین بندگانم نزد من پرهیزکار طالب ثواب شایان و ملازم علماء و پیرو بردباران و پذیرای از حکمتشعاران است.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۴۳
امام چهارم علیه السلام فرمود: اگر مردم بدانند در طلب علم چه فایدهایست آن را میطلبند اگر چه با ریختن خون دل و فرورفتن در گردابها باشد. خداوند تبارک و تعالی بدانیال وحی فرمود که: منفور ترین بندگانم نزد من نادانی است که حق علماء را سبک شمرد و پیروی ایشان نکند و محبوبترین بندگانم پرهیزکاریست که طالب ثواب بزرگ و ملازم علماء و پیرو خویشتنداران و پذیرنده حکما باشد.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۱۴۹
حسین بن محمد، از علی بن محمد بن سعد روایت کرده و آن را مرفوع ساخته، از ابوحمزه، از علی بن الحسین علیه السلام که فرمود آن حضرت: «اگر مردم بدانند که چه منفعتها در طلب کردن علم است، هر آینه آن را طلب کنند؛ هر چند که به ریختن خونها و فرورفتن در دریاها باشد.
به درستی که خدای تبارک و تعالی وحی فرمود به سوی دانیال، که دشمنترین بندگان من به سوی من، آن جاهلی است که حق اهل علم را سبک شمارد و اقتدای به ایشان را ترک نماید.
و به درستی که دوستترین بندگان من به سوی من، آن پرهیزگاری است که طالب ثواب بزرگ باشد و همیشه با علما باشد و حلیمان را پیرو و از حکیمان قبول کند» (مراد از علما-/ چنانچه بعضی گفتهاند-/ علمای شیعه است و از حکیمان، اوصیا و از حکیمان، پیغمبران).