کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۲, ۲۳۷
حماد بن عثمان گوید: شنیدم امام صادق (ع) میفرمود: زنادقه در سال صد و بیست و هشت ظهور کنند، من این را از مطالعه مصحف فاطمه (ع) دریافتم، من عرض کردم: مصحف فاطمه (ع) چیست؟ فرمود: چون خدای تعالی جان پیغمبر را گرفت، فاطمه (ع) از وفات آن حضرت تا آنجا اندوهناک شد که جز خدای عز و جل نداند، خدا فرشتهای فرستاد تا فاطمه (ع) را تسلیت دهد و با او حدیث گوید: از این پیش آمد به علی (ع) شکایت کرد (چون هراس آور بود و گفتههای او از دست میرفت) فرمود: هر وقت احساس نزول فرشته را کردی و آوازش را شنیدی به من خبر ده، و پس از آن علی (ع) هر چه از فرشته میشنید مینوشت تا اینکه مصحفی از این نوشتهها درست شد، گوید: سپس فرمود: هلا در آن مصحف هیچ احکام حلال و حرام نیست ولی در آن، علمِ به حوادث آینده است.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۳۴۶
حماد بن عیسی گوید: شنیدم از امام صادق علیه السلام که فرمود: زنادقه در سال صد و بیست و هشت ظهور کنند من این مطلب را در مصحف فاطمه علیها السلام دیدم، عرضکردم: مصحف فاطمه علیها السلام چیست؟ فرمود: چون خدای تعالی پیغمبرش صلّی اللَّه علیه و آله را قبض روح فرمود، فاطمه علیها السلام را از وفات آن حضرت اندوهی گرفت که جز خدای عز و جل مقدارش را نداند، بدان جهت خدا فرشتهای برایش فرستاد که او را دلداری دهد و با او سخن گوید، فاطمه از این داستان بامیر المؤمنین علیه السلام شکایت کرد (یعنی گزارش داد و یا شکایتش از نظر ننوشتن سخنان فرشته بود) علی علیه السلام فرمود: چون آمدن فرشته را احساس کردی و صدایش را شنیدی، بمن بگو، پس فاطمه بامیر المؤمنین علیه السلام خبر داد و آن حضرت هر چه میشنید مینوشت، تا آنکه از آن سخنان مصحفی ساخت، اما در آن مصحف چیزی از حلال و حرام نیست، بلکه در آن علم به پیش آمدهای آینده است
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۷۶۱
چند نفر از اصحاب ما روایت کردهاند، از احمد بن محمد، از عمر بن عبدالعزیز، از حمّاد بن عثمان که گفت: شنیدم از امام جعفر صادق علیه السلام که میفرمود: «زنادقه، در سال صد و بیست و هشت از هجرت، ظاهر خواهند شد و اینکه میگویم، به سبب آن است که من در مصحف فاطمه علیها السلام نظر کردم، و این را در آن دیدم». حمّاد میگوید که: عرض کردم که مصحف فاطمه چیست؟ فرمود: «چون خدا روح پیغمبر خویش را قبض فرمود، بر حضرت فاطمه علیها السلام از وفات آن حضرت آن قدر از اندوه داخل شد که هیچکس اندازه آن را نمیدانست، مگر خدای عزّوجلّ. پس خدا فرشتهای را به سوی او فرستاد که او را دلخوشی دهد و اندوه را از دل او بیرون برد و او را خبر دهد (یعنی: به مصائب و مِحَن و آنچه بر اعدای ایشان واقع خواهد شد از عذابها، و هر که در این امّت دولت و سلطنتی به حق یا باطل خواهد یافت تا روز قیامت). پس فاطمه علیها السلام این مطلب را به امیر المؤمنین علیه السلام شکایت کرد (چه آن حضرت بر محافظت تمام این امور قدرت نداشت؛ چنانچه که گفتهاند، و ظاهر این است که شکایت، به جهت احتیاط از خوف فوات آن بود). آن حضرت به فاطمه فرمود که:
چون این را احساس کنی و آمدن فرشته را دریابی و بدانی و آواز را بشنوی، به من بگو. بعد از آن فاطمه آن حضرت را به آمدن فرشته اعلام کرد. پس امیر المؤمنین علیه السلام شروع فرمود که مینوشت، هر چه را که از آن فرشته میشنید، تا آنکه مصحفی را از آن نوشت».
حمّاد میگوید که: بعد از آن، حضرت صادق علیه السلام فرمود که: «امّا بدانید که چیزی از حلال و حرام خدا در آن نیست، ولیکن در آن است علم آنچه خواهد بود».