الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۶۳۲

عده من اصحابنا عن احمد بن محمد عن علي بن الحكم عن الحسين بن ابي العلا قال سمعت ابا عبد الله ع يقول :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۲, ۲۳۹ حسین بن ابی العلاء گوید: از امام صادق (ع) شنیدم می‏فرمود: به راستی در نزد من جفر ابیض است، گوید: گفتم: آن چه چیز است؟ فرمود: زبور داود، تورات موسی، انجیل عیسی، صحف ابراهیم، احکام حلال و حرام و مصحف فاطمه (ع)، معتقد نیستم که در آن قرآنی باشد با این حال در آن است آنچه مردم راجع به آن به ما نیاز دارند و ما به احدی نیاز نداریم و آنقدر جامع است که در آن حکم مجازات به یک تازیانه و نصف تازیانه و ربع تازیانه و غرامت خراش هم درج است و نزد من است جفر احمر، گوید: گفتم: در جفر احمر چیست؟ فرمود: سلاح است و آن را تنها برای خون باز می‏کنند، صاحب شمشیر آن را باز می‏کند برای کشتن. عبد الله بن ابی یعفور به او عرض کرد: اصلحک الله، آیا بنو حسن (ع) آن را می‏شناسند؟ فرمود: بخدا آری، چنانچه می‏دانند که شب شب است و روز روز ولی حسد و طلب دنیا آنها را بر تمرد و انکار وادار می‏کند و اگر حق را به وسیله راه حق جستجو می کردند، برای آنها بهتر بود. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۳۴۷ حسین بن ابی العلا گوید شنیدم امام صادق علیه السلام میفرمود همانا جفر سفید نزد من است، عرض کردم: در آن چیست؟ فرمود: زبور داود و تورات موسی و انجیل عیسی و صحف ابراهیم و حلال و حرام و مصحف فاطمه، و معتقد نیستم که در مصحف چیزی از قرآن باشد: در آنست آنچه مردم بما احتیاج دارند- و ما بکسی احتیاج نداریم- حتی مجازات یک تازیانه و نصف تازیانه و ۴/ ۱ تازیانه و جریمه خراش در آن هست و جفر سرخ هم نزد من است، عرضکردم: در جفر سرخ چیست؟ فرمود: اسلحه است و آن تنها برای خونخواهی گشوده می‏شود و صاحب شمشیر (امام قائم علیه السلام) آن را برای کشتن باز میکند. ابن ابی یعفور بحضرتش عرضکرد: اصلحک اللَّه. پسران حسن او را میشناسند؟ فرمود: آری بخدا میشناسند، چنان که روز و شب را میشناسند و تشخیص میدهند که این روز است و این شب ولی حسد و دنیاطلبی ایشان را بر سرپیچی و انکار وامیدارد و اگر ایشان حق را از راه حق جویند، برایشان بهتر است‏ (اکنون که برای خونخواهی سید الشهداء و رفع منکرات با بنی عباس میجنگند، هدفشان حق است و مقدس ولی چون این مبارزه باذن امام علیه السلام نیست، برای ایشان خیری ندارد و حقی را از راه باطل بدست می‏آورند و گناه انکار و سرپیچی از ما بگردنشان میماند). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۷۶۱ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن محمد، از علی بن حکم، از حسین بن ابی العلاء که گفت: شنیدم از امام جعفر صادق علیه السلام که می‏فرمود: «به درستی که در نزد من است جفر سفید». راوی می‏گوید که عرض کردم که: چه چیز در آن است؟ حضرت فرمود که: «زبور داود، و تورات موسی، و انجیل عیسی، و صحیفه‏های ابراهیم، و حلال و حرام خدا، و مصحف فاطمه، و گمان ندارم (یعنی: چنان می‏دانم) که قرآن در جفر سفید نیست، و در آن است آنچه مردم به سوی ما احتیاج دارند، و ما به کسی محتاج نیستیم، حتّی آن‏که حکم یک تازیانه زدن و نصف یک تازیانه و چهار یک تازیانه و دیه خراش در آن‏ است، و در نزد من است جفر سرخ». راوی می‏گوید: عرض کردم که: در جفر سرخ چه چیز است؟ فرمود که: «سلاح رسول خدا. و جز این نیست که این جفر سرخ گشوده می‏شود برای خود و در هنگام ریختن آن و صاحب شمشیر (که صاحب الامر علیه السلام است) آن را خواهد گشود برای کشتن». پس عبداللَّه بن ابی یعفور به آن حضرت عرض کرد که: خدا تو را به اصلاح آورد، آیا پسران امام حسن علیه السلام این را می‏شناسند؟ (یعنی: می‏دانند که این در نزد شما است و با وجود این، ادّعای امامت می‏کنند؟) حضرت فرمود: «بلی، به خدا سوگند که می‏دانند؛ چنانچه شب را می‏شناسند که شب است، و روز را می‏شناسند که روز است، ولیکن حسد و طلب دنیا ایشان را بر عدم اقرار و بر انکار حق می‏دارد، و اگر حقّ را به حقّ و راستی طلب می‏کردند، از برای ایشان بهتر بود».