الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۷۷

علي بن محمد عن سهل بن زياد عن علي بن اسباط عن عمه يعقوب بن سالم عن داود بن فرقد قال قال ابو عبد الله ع ان ابي كان يقول :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۱, ۱۰۹ فرمود: به راستی پدرم می‏فرمود که: خدای عز و جل علم را پس از آنکه به زمین فرو فرستاده برنگیرد ولی عالم بمیرد و علمی که دارد ببرد و دنبال آنها مردمان سخت دل جفاجو آیند و گمراه باشند و گمراه کنند و چیزی که ریشه‏ای ندارد خیر در آن نیست. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۴۷ امام صادق علیه السلام فرمود: پدرم میفرمود: خداوند پس از آنکه علم را فروفرستاد برنمیگرداند، لیکن عالم که بمیرد علمش برود و جای خود را بمردم خشک و خشنی دهد که گمراهند و گمراه‏کننده و چیزی که بتون و ریشه ندارد خیر ندارد. (مجلسی علیه الرحمه «تلیهم» را از ماده ولایت گرفته و چون بنظر درست نیامد از ماده ولی گرفتیم) محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۱۵۷ علی بن محمد، از سهل بن زیاد، از علی بن اسباط، از عمویش یعقوب بن سالم، از داود بن فرقد روایت کرده است که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام فرمود که: «پدرم فرمود: به درستی که خدای عزّوجلّ علم را نمی‏گیرد، بعد از آن‏که آن را فرو فرستاده است، و لکن عالم می‏میرد و آنچه را که می‏داند، با خود می‏برد. پس جفاکاران جاهل که از حق دوراند، متوجه امور مردم می‏شوند و گمراه می‏گردند، و مردم را گمراه می‏گردانند، و هیچ خیری نیست در چیزی که آن را اصلی نباشد» (و مراد از آن، علم است؛ چه آن اصل همه خوبی‏ها است).