الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۷۹

علي بن ابراهيم عن محمد بن عيسي عن يونس رفعه قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۱, ۱۰۹ فرمود: به راستی پدرم می‏فرمود که: خدای عز و جل علم را پس از آنکه به زمین فرو فرستاده برنگیرد ولی عالم بمیرد و علمی که دارد ببرد و دنبال آنها مردمان سخت دل جفاجو آیند و گمراه باشند و گمراه کنند و چیزی که ریشه‏ای ندارد خیر در آن نیست. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۴۸ امام فرماید: لقمان بپسرش گفت: پسر عزیزم همنشین را از روی بصیرت انتخاب کن. اگر دیدی گروهی خدای عز و جل را یاد میکنند با ایشان بنشین که اگر تو عالم باشی علمت سودت بخشد و اگر جاهل باشی ترا بیاموزند و شاید خدا بر آنها سایه رحمت اندازد و ترا هم فراگیرد. و چون دیدی گروهی بیاد خدا نیستند با آنها منشین زیرا اگر تو عالم باشی علمت سودت ندهد و اگر جاهل باشی نادانترت کنند و شاید خدا بر سرشان کیفری آرد و ترا هم فراگیرد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۱۵۷ علی بن ابراهیم، از محمد بن عیسی روایت کرده، از یونس و آن را مرفوع ساخته که گفت: «لقمان به پسر خود فرمود که: ای فرزند من، مجلس‏ها را برگزین با بینایی و معرفت به حال آنها. پس اگر دیدی گروهی را که خدای عزّوجلّ را یاد می‏کنند، با ایشان بنشین؛ زیرا که اگر تو عالم باشی، علم تو، تو را نفع می‏بخشد و اگر جاهل باشی، تو را تعلیم می‏نمایند. و شاید که خدا سایه رحمت خویش را بر ایشان افکند، پس تو را با ایشان فراگیرد. و هر گاه گروهی را دیدی که خدا را یاد نمی‏کنند، با ایشان منشین؛ زیرا که اگر عالم باشی، علم تو، تو را نفع نمی‏بخشد و اگر جاهل باشی، جهل تو را زیاد می‏کنند، و شاید که خدا عقوبتی را برایشان فرود آورد، پس تو را با ایشان فراگیرد».