حدیث امام جعفر صادق (ع) درباره دانش و دانايى , پرسيدن , شناخت امام , تقيّه , عمل در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ فَضْلِ الْعِلْم بَابُ سُؤَالِ الْعَالِمِ وَ تَذَاکُرِه
کتاب فضل العلم · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
علي بن ابراهيم عن محمد بن عيسي بن عبيد عن يونس بن عبد الرحمن عن ابي جعفر الاحول عن ابي عبد الله ع قال :
لاَ يَسَعُ اَلنَّاسَ حَتَّى يَسْأَلُوا وَ يَتَفَقَّهُوا وَ يَعْرِفُوا إِمَامَهُمْ وَ يَسَعُهُمْ أَنْ يَأْخُذُوا بِمَا يَقُولُ وَ إِنْ كَانَ تَقِيَّةً
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۱, ۱۱۳
فرمود: مردم را نمیرسد جز اینکه بپرسند و دین را بفهمند و امام خود را بشناسند و بر آنها رواست که به هر چه گوید عمل کنند گر چه از روی تقیه گفته باشد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۵۰
و فرمود: مردم در فراخی و گشادگی نیستند مگر اینکه بپرسند و بفهمند و امام خویش بشناسند و بر آنها رواست که بآنچه امام گوید عمل کنند اگر چه از روی تقیه باشد.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۱۶۱
علی بن ابراهیم، از محمد بن عیسی بن عبید، از یونس بن عبدالرحمان، از ابو جعفر أحول از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که آن حضرت فرمود که: «مردم را نمیرسد (و رخصت ندارند) تا سؤال کنند (و طلب دانش نمایند) و امام خویش را بشناسند، و ایشان را میرسد که عمل کنند به آنچه امام میفرماید و هر چند که آن فرموده تقیه باشد».
راویان
علي بن ابراهيممحمد بن عيسي بن عبيديونس بن عبد الرحمنابي جعفر الاحولابي عبد اللهامام جعفر صادق عليه السلام