حدیث امام محمّد باقر (ع) درباره دانش و دانايى در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ فَضْلِ الْعِلْم بَابُ سُؤَالِ الْعَالِمِ وَ تَذَاکُرِه
کتاب فضل العلم · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام
سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي عن محمد بن سنان عن ابي الجارود قال سمعت ابا جعفر ع يقول :
رَحِمَ اَللَّهُ عَبْداً أَحْيَا اَلْعِلْمَ قَالَ قُلْتُ وَ مَا إِحْيَاؤُهُ قَالَ أَنْ يُذَاكِرَ بِهِ أَهْلَ اَلدِّينِ وَ أَهْلَ اَلْوَرَعِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۱, ۱۱۵
ابی الجارود گوید: شنیدم امام باقر (ع) میفرمود: خدا رحمت کند بندهای را که علم را زنده میکند، گفتم: زنده کردنش چیست؟ فرمود: به اینکه آن را با دین داران و اهل ورع مذاکره کند.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۵۰
ابو جارود گوید شنیدم امام باقر علیه السلام میفرمود: خدا رحمت کند بندهئی را که علم را زنده کند. گفتم زنده کردن علم چیست؟ فرمود: اینست که با اهل دین و اهل پرهیزکاری مذاکره شود.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۱۶۱
محمد بن یحیی، از احمد بن محمد بن عیسی، از محمد بن سِنان، از ابوالجارود، روایت کرده است که گفت: شنیدم از امام محمد باقر علیه السلام که میفرمود: «خدا رحمت کند بنده را که علم را زنده دارد». ابوالجارود گفت که: عرض کردم که: زنده داشتن آن چیست؟ فرمود:
«آن است که با اهل دین و صاحبان پرهیزگاری، آن را یاد نماید».