الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۹۷۸

محمد بن يحيي عن محمد بن الحسين عن صفوان عن يعقوب بن شعيب قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۳, ۴۵ یعقوب بن شعیب گوید: به امام صادق (ع) گفتم: وقتی برای امام پیش آمدی شد (و از دست رفت) مردم چه کنند؟، فرمود: قول خدا عز و جل کجا است (۱۲۲ سوره توبه): «باید بکوچد از هر فرقه‏شان یک طائفه تا بینا شوند در دین و بیم دهند قوم خود را چون به سوی آنها برگردند تا شاید بر حذر شوند» فرمود: آنها که در جستجویند معذورند و آنان که در انتظار نماینده‏های خودند معذورند تا رفقای آنها نزد آنها برگردند. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۲۱۱ یعقوب بن شعیب گوید: بامام صادق علیه السلام عرضکردم: چون برای امام پیش آمدی کند (وفات نماید) مردم چه کنند؟ فرمود: قول خدای عز و جل کجاست که میفرماید. «چرا از هر گروه از مؤمنین دسته‏ئی سفر نکنند تا در باره دین، دانش آموزند و چون بازگشتند، قوم خویش را بیم دهند، __________________________________________________ (۱)- ولی گاهی هم انکار بمعنی جحود استعمال می‏شود چنانچه مجمع البحرین در ماده (نکر) ذکر نموده. شاید آنها بترسند- ۱۲۲ سوره ۹-» سفرکنندگان تا زمانی که دنبال طلب دانشند معذورند و آنها که در انتظارند، تا زمان بازگشت رفقای خود معذورند. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۲, ۳۰۳ محمد بن یحیی، از محمد بن حسین، از صفوان، از یعقوب بن شعیب روایت کرده است که گفت: به خدمت امام جعفر صادق علیه السلام عرض کردم که: هرگاه حادثه به امام روی دهد، مردم چه می‏کنند؟ فرمود که: «قول خدای عزّوجلّ کجا رفت که: «فَلَوْ لا نَفَرَ مِنْ کُلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طائِفَةٌ لِیَتَفَقَّهُوا فِی الدِّینِ وَ لِیُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذا رَجَعُوا إِلَیْهِمْ لَعَلَّهُمْ یَحْذَرُونَ» «۲»» و فرمود که: «جماعتی که به خدمت امام می‏روند، معذوراند؛ مادامی که مشغول طلب باشند. و این گروه که در مکان خود مانده، انتظار می‏برند که فرستادگان، خبر بیاورند، معذورند، تا اصحاب ایشان به سوی ایشان برگردند». __________________________________________________ (۲). توبه، ۱۲۲.