حدیث امام محمّد باقر (ع) درباره دانش و دانايى , فتوا در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ فَضْلِ الْعِلْم بَابُ النَّهْيِ عَنِ الْقَوْلِ بِغَيْرِ عِلْم
کتاب فضل العلم · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام
سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي عن الحسن بن محبوب عن علي بن رياب عن ابي عبيده الحذا عن ابي جعفر ع قال :
مَنْ أَفْتَى اَلنَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَ لاَ هُدًى لَعَنَتْهُ مَلاَئِكَةُ اَلرَّحْمَةِ وَ مَلاَئِكَةُ اَلْعَذَابِ وَ لَحِقَهُ وِزْرُ مَنْ عَمِلَ بِفُتْيَاهُ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۱, ۱۱۹
امام باقر (ع) فرمود: هر که ندانسته و نفهمیده فتوی دهد فرشتههای رحمت و فرشتههای عذاب او را لعنت کنند و گناه هر کس به فتوای او عمل کرده به عهده او است.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۵۲
امام باقر علیه السلام فرمود: هر که ندانسته و رهبری نشده بمردم فتوی دهد فرشتگان رحمت و فرشتگان عذاب او را لعنت کنند و گناه آنکه بفتوایش عمل کند دامنگیرش شود.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۱۶۵
محمد بن یحیی، از احمد بن محمد بن عیسی، از حسن بن محبوب، از علی بن رئاب، از ابو عبیده حذّاء، از امام محمد باقر علیه السلام روایت کرده است که آن حضرت فرمود: «هر که مردم را فتوا دهد، بی آنکه علمی داشته باشد، و هدایتی یافته باشد، فرشتگان رحمت و فرشتگان عذاب، او را لعنت کنند و به او ملحق شود گناه هر که به فتوای او عمل کند».