الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۹۹۵

الحسين بن محمد عن معلي بن محمد عن الحسن بن علي الوشا عن احمد بن عمر الحلال او غيره عن الرضا ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۳, ۷۱ احمد بن عمر حلال یاد دیگری از امام رضا (ع) گوید: به آن حضرت گفتم: که آنها (یعنی واقفیه که منکر امامت امام رضا بودند و منکر مرگ امام کاظم (ع) با ما محاکمه می‏کنند و می‏گویند امام را جز امام غسل ندهد (یعنی امام کاظم که مرده است امام رضا در مدینه بوده و از کجا او را غسل داده) گوید: به من فرمود: آنها چه می‏دانند که چه کسی او را غسل داده است، تو در جواب آنها چه گفتی؟ گوید: گفتم: قربانت به آنها گفتم که اگر مولای من گوید او را زیر عرش پروردگار غسل داده محققاً راست گفته و اگر بگوید او را در دل زمین غسل داده محققاً راست گفته، فرمود: این چنین نه. (گوید) من گفتم: پس چه جوابی به آن بگویم؟ فرمود: صریح بگو که من او را غسل دادم، گفتم: بگویم که شما او را غسل دادید؟ فرمود: آری. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۲۲۴ وشاء گوید: احمد بن عمر بود یا دیگری که گفت بحضرت رضا علیه السلام عرضکردم: آنها (واقفیه که منکر امامت امام رضا علیه السلام و نیز منکر وفات پدرش هستند) با ما مشاجره می‏کنند و می‏گویند: امام را جز امام غسل نمی‏دهد (پس چگونه می‏گوئید موسی بن جعفر در بغداد وفات یافته، در صورتی که شما در مدینه بودید) فرمود: آنها چه می‏دانند کی او را غسل داده است؟ تو بآنها چه جواب دادی؟ عرض کردم: قربانت، من بآنها گفتم: اگر مولایم بگوید، خودم او را در زیر عرش پروردگار غسل داده‏ام راست گفته است و اگر بگوید در دل زمین غسل داده‏ام راست گفته، فرمود: این چنین نیست، عرضکردم‏ پس چه بگویم؟ فرمود: بآنها بگو من غسلش داده‏ام. عرض کردم: بگویم شما غسلش داده‏اید؟ فرمود: آری. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۲, ۳۲۵ حسین بن محمد، از معلّی بن محمد، از حسن بن علی وشّاء، از احمد بن عمر حلّال، یا غیر او، از امام رضا علیه السلام روایت کرده است که گفت: به آن حضرت عرض کردم که: واقفیه با ما جدال و گفت‏وگو می‏کنند و می‏گویند که: امام را غسل نمی‏دهد، مگر امام (و مراد ایشان، نفی امامت امام رضا علیه السلام است؛ زیرا که امام موسی علیه السلام در بغداد رحلت فرمود، و امام رضا علیه السلام در مدینه بود، و بر آن ملاعین وارد می‏آید که به امامت امام موسی علیه السلام نیز قائل نباشند؛ چه، اگر امام بود، بایست امامی او را غسل دهد و حال آن‏که ایشان بعد از آن حضرت به امامی قائل نیستند. و پیش از این مذکور شد که امام موسی علیه السلام مأمور بود که در وقت بیرون رفتن امام رضا علیه السلام، امر کند که او را غسل دهد و بر او نماز کند در حال حیات. و چه امتناع دارد که امام رضا علیه السلام از راه اعجاز امامت در پنهان به بغداد آمده باشد و او را غسل داده باشد؟ چنانچه در حقیقت و نفس الامر چنین بود. و تتمه حدیث آن که:) راوی می‏گوید که: حضرت فرمود: «ایشان چه می‏دانند که کی آن حضرت علیه السلام را غسل داد؟» و فرمود که: «به ایشان چه گفتی؟» راوی می‏گوید که: عرض کردم که: فدای تو گردم، به ایشان گفتم که: اگر آقای من بفرماید که خود آن حضرت را در زیر عرش پروردگار من غسل داده، راست فرموده و اگر بفرماید که او را در زیر زمین، در جایی که منتهای آن باشد، و بعد از آن زمینی نباشد، غسل داده، راست فرموده. حضرت فرمود که: «هم‏چنین مگو». عرض کردم: پس، به ایشان چه بگویم؟ فرمود به ایشان بگو که: «من او را غسل داده‏ام». عرض کردم که: به ایشان خواهم گفت که: تو او را غسل داده‏ای (و بنابر بعضی از نُسَخ کافی، آیا به ایشان بگویم که تو او را غسل داده‏ای؟) فرمود: «آری».