الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۰۰۵

يونس عن ابن مسكان عن ابي بصير عن ابي عبد الله ع قال سمعته يقول :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۱۵۱ از ابی بصیر، گوید: شنیدم امام صادق (ع) می‏فرمود: (۲۶۹ سوره بقره): «به هر که حکمت داده شود خیر بسیار داده شده» فرمود: معرفت امام و برکناری از گناه کبیره‏ای است که خدا آتش را در سزای او لازم کرده است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۸۸ امام صادق علیه السّلام راجع به (آیه شریفه ۲۶۹ سوره ۲) «بهر که حکمت داده شد خیر بسیار داده شد» فرمود: مقصود (از حکمت) معرفت امام و دوری از گناهان کبیره‏ایست که خدا برای آنها دوزخ را واجب فرموده است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۸۱ یونس، از ابن مسکان، از ابو بصیر، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که گفت: شنیدم از آن حضرت که می‏فرمود: «وَ مَنْ یُؤْتَ الْحِکْمَةَ فَقَدْ أُوتِیَ خَیْراً کَثِیراً» «۵» و فرمود که: «حکمت، معرفت امام است و اجتناب کردن از گناهان کبیره، که خدا آتش دوزخ را بر گردن آنها واجب گردانیده». __________________________________________________ (۵). نساء، ۱۹.