الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۰۱۶

الحسين بن محمد عن احمد بن اسحاق عن بكر بن محمد عن ابي بصير قال قال ابو عبد الله ع :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۱۶۷ از امام صادق (ع) فرمود: ریشه‏های کفر سه تا است: حرص، سربزرگی، و حسد، امّا حرص این است که چون آدم (ع) از خوردن گندم غدقن شد، حرص او را واداشته که از آن بخورد و امّا سربزرگی این است که چون شیطان مأمور شد به آدم (ع) سجده کند، سرباز زد، و امّا حسد این است که یکی از دو پسر آدم دیگری را کشت. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۹۶ امام صادق علیه السّلام فرمود: ریشه‏های کفر سه چیز است: حرص و تکبر و حسد. اما حرص در داستان آدم علیه السّلام است زمانی که از خوردن آن درخت نهی شد و حرص او را برانگیخت که از آن بخورد. و اما تکبر در داستان شیطانست که چون مأمور بسجده آدم شد سرپیچی کرد. و اما حسد در داستان دو پسر آدم (هابیل و قابیل) است، زمانی که یکی دیگری را کشت. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۹۵ حسین بن محمد، از احمد بن اسحاق، از بکر بن محمد، از ابو بصیر روایت کرده است که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام فرمود که: «اصول کفر سه چیز است: حرص و گردنکشی کردن و حسد. امّا حرص، آدم علیه السلام را بر این داشت در هنگامی که از آن درخت معهود نهی شد، که از میوه آن خورد، و امّا گردنکشی، ثمره‏اش این بود که شیطان در وقتی که به سجده کردن به جهت آدم علیه السلام مأمور شد، سر باز زد، و امّا حسد، چنان شد که به واسطه آن، پسران آدم، یکی از آنها دیگری را کشت»