الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۰۲

حدیث حضرت محمد (ص) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر‏‏ بَابُ حَقِيقَةِ الْإِيمَانِ وَ الْيَقِين‏

کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از حضرت محمد صلی الله علیه و آله

سند
عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن خالد عن محمد بن اسماعيل بن بزيع عن محمد بن عذافر عن ابيه عن ابي جعفر ع قال :

بَيْنَا رَسُولُ اَللَّهِ ص‏ فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ إِذْ لَقِيَهُ رَكْبٌ‏ فَقَالُوا اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ‏ فَقَالَ مَا أَنْتُمْ‏ فَقَالُوا نَحْنُ مُؤْمِنُونَ‏ يَا رَسُولَ اَللَّهِ‏ قَالَ فَمَا حَقِيقَةُ إِيمَانِكُمْ‏ قَالُوا اَلرِّضَا بِقَضَاءِ اَللَّهِ‏ وَ اَلتَّفْوِيضُ إِلَى اَللَّهِ‏ وَ اَلتَّسْلِيمُ لِأَمْرِ اَللَّهِ‏ فَقَالَ‏ رَسُولُ اَللَّهِ ص‏ عُلَمَاءُ حُكَمَاءُ كَادُوا أَنْ يَكُونُوا مِنَ اَلْحِكْمَةِ أَنْبِيَاءَ فَإِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ فَلاَ تَبْنُوا مَا لاَ تَسْكُنُونَ وَ لاَ تَجْمَعُوا مَا لاَ تَأْكُلُونَ‏ وَ اِتَّقُوا اَللَّهَ اَلَّذِي إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ‏

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۱۶۹ از امام باقر (ع) فرمود: در این میان که رسول خدا در سفری بود، جمعی شتر سوار به آن حضرت بر خوردند و گفتند: درود بر تو یا رسول الله، فرمود: شما چه باشید؟ گفتند: ما مؤمنیم یا رسول الله، فرمود: حقیقت ایمان شما چیست؟ گفتند: رضا به قضای خدا، واگذاری خود به خدا، تسلیم به امر خدا، رسول خدا فرمود: دانشمندانی حکمت‏شعارند و نزدیک است از مقام بلند حکمت، خود پیغمبران باشند (رو به آنها) فرمود: اگر راست می‏گوئید، نسازید آنچه را در آن نشیمن نکنید، گرد نیاورید آنچه را نخورید و بپرهیزید از خدائی که به سوی او بر می‏گردد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۸۸ امام باقر علیه السّلام فرمود: رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله در مسافرتی بود که کاروانی بآن حضرت برخوردند و گفتند: السلام علیک یا رسول اللَّه فرمود شما کیستید؟ گفتند: ای رسول خدا ما مؤمنین هستیم، فرمود: حقیقت ایمان شما چیست؟ گفتند: راضی بودن بقضاء خدا و واگذاردن کار بخدا و تسلیم امر خدا بودن، رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله فرمود: (اینها که شما گفتید) دانشمندان و حکیمانی باشند که از شدت حکمت بپغمبران نزدیک گشته‏اند، پس اگر شما راست میگوئید بنائی را که در آن نمی‏نشینید نسازید و چیزی را که نمیخورید جمع نکنید و از خدائی که بسویش- بازگشت دارید پروا کنید. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۱۵۹ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن محمد بن خالد، از محمد بن اسماعیل بن بزیع، از محمد بن عذافر، از پدرش، از امام محمد باقر علیه السلام که فرمود: «در بین اینکه رسول خدا صلی الله علیه و آله در بعضی ازسفرهای خویش تشریف داشت، ناگاه جمعی از سواران آن حضرت را ملاقات کردند و گفتند که: السَّلامُ عَلَیْکَ یا رَسُولَ اللَّهِ؛ یعنی «سلام خدا یا سلام ما یا همه سلام‏ها بر تو باد، ای فرستاده خدا! که خدا تو را پیغمبری به سوی خلایق فرستاده». حضرت فرمود: شما کیستید؟ و چه صفت دارید؟ عرض کردند: ما مؤمنانیم، یا رسول اللَّه! فرمود: حقیقت و دلیل ایمان شما چیست؟ عرض کردند: راضی بودن به قضای خدا، و تفویض کردن امور خویش به خدا، و تسلیم کردن و گردن نهادن از برای امر خدا. رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: ایشان دانایانی چندند، حکیمان که نزدیک است که به جهت حکمت، پیغمبران باشند و به درجه ایشان رسند؛ پس اگر راست‏گویانید، آنچه را که در آن ساکن نمی‏شوید مسازید، و آنچه را که نمی‏خورید جمع مکنید. «وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِی إِلَیْهِ تُحْشَرُونَ» «۱». و ترجمه آن در نظیر این حدیث گذشت. __________________________________________________ (۱). مائده، ۹۶. «و بپرهیزید از خدایی که به سوی او بازگردانیده می‏شوید».

راویان