حدیث حضرت محمد (ص) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ حَقِيقَةِ الْإِيمَانِ وَ الْيَقِين
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از حضرت محمد صلی الله علیه و آله
سند
عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن خالد عن محمد بن اسماعيل بن بزيع عن محمد بن عذافر عن ابيه عن ابي جعفر ع قال :
بَيْنَا رَسُولُ اَللَّهِ ص فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ إِذْ لَقِيَهُ رَكْبٌ فَقَالُوا اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ فَقَالَ مَا أَنْتُمْ فَقَالُوا نَحْنُ مُؤْمِنُونَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ قَالَ فَمَا حَقِيقَةُ إِيمَانِكُمْ قَالُوا اَلرِّضَا بِقَضَاءِ اَللَّهِ وَ اَلتَّفْوِيضُ إِلَى اَللَّهِ وَ اَلتَّسْلِيمُ لِأَمْرِ اَللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اَللَّهِ ص عُلَمَاءُ حُكَمَاءُ كَادُوا أَنْ يَكُونُوا مِنَ اَلْحِكْمَةِ أَنْبِيَاءَ فَإِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ فَلاَ تَبْنُوا مَا لاَ تَسْكُنُونَ وَ لاَ تَجْمَعُوا مَا لاَ تَأْكُلُونَ وَ اِتَّقُوا اَللَّهَ اَلَّذِي إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۱۶۹
از امام باقر (ع) فرمود: در این میان که رسول خدا در سفری بود، جمعی شتر سوار به آن حضرت بر خوردند و گفتند: درود بر تو یا رسول الله، فرمود: شما چه باشید؟ گفتند: ما مؤمنیم یا رسول الله، فرمود: حقیقت ایمان شما چیست؟ گفتند: رضا به قضای خدا، واگذاری خود به خدا، تسلیم به امر خدا، رسول خدا فرمود: دانشمندانی حکمتشعارند و نزدیک است از مقام بلند حکمت، خود پیغمبران باشند (رو به آنها) فرمود: اگر راست میگوئید، نسازید آنچه را در آن نشیمن نکنید، گرد نیاورید آنچه را نخورید و بپرهیزید از خدائی که به سوی او بر میگردد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۸۸
امام باقر علیه السّلام فرمود: رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله در مسافرتی بود که کاروانی بآن حضرت برخوردند و گفتند: السلام علیک یا رسول اللَّه فرمود شما کیستید؟ گفتند: ای رسول خدا ما مؤمنین هستیم، فرمود: حقیقت ایمان شما چیست؟ گفتند: راضی بودن بقضاء خدا و واگذاردن کار بخدا و تسلیم امر خدا بودن، رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله فرمود: (اینها که شما گفتید) دانشمندان و حکیمانی باشند که از شدت حکمت بپغمبران نزدیک گشتهاند، پس اگر شما راست میگوئید بنائی را که در آن نمینشینید نسازید و چیزی را که نمیخورید جمع نکنید و از خدائی که بسویش- بازگشت دارید پروا کنید.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۱۵۹
چند نفر از اصحاب ما روایت کردهاند، از احمد بن محمد بن خالد، از محمد بن اسماعیل بن بزیع، از محمد بن عذافر، از پدرش، از امام محمد باقر علیه السلام که فرمود: «در بین اینکه رسول خدا صلی الله علیه و آله در بعضی ازسفرهای خویش تشریف داشت، ناگاه جمعی از سواران آن حضرت را ملاقات کردند و گفتند که: السَّلامُ عَلَیْکَ یا رَسُولَ اللَّهِ؛ یعنی «سلام خدا یا سلام ما یا همه سلامها بر تو باد، ای فرستاده خدا! که خدا تو را پیغمبری به سوی خلایق فرستاده».
حضرت فرمود: شما کیستید؟ و چه صفت دارید؟ عرض کردند: ما مؤمنانیم، یا رسول اللَّه! فرمود: حقیقت و دلیل ایمان شما چیست؟ عرض کردند: راضی بودن به قضای خدا، و تفویض کردن امور خویش به خدا، و تسلیم کردن و گردن نهادن از برای امر خدا. رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: ایشان دانایانی چندند، حکیمان که نزدیک است که به جهت حکمت، پیغمبران باشند و به درجه ایشان رسند؛ پس اگر راستگویانید، آنچه را که در آن ساکن نمیشوید مسازید، و آنچه را که نمیخورید جمع مکنید. «وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِی إِلَیْهِ تُحْشَرُونَ» «۱». و ترجمه آن در نظیر این حدیث گذشت. __________________________________________________
(۱). مائده، ۹۶. «و بپرهیزید از خدایی که به سوی او بازگردانیده میشوید».