الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۰۲۲

علي بن ابراهيم عن ابيه عن علي بن اسباط عن داود بن النعمان عن ابي حمزه عن ابي جعفر ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۱۶۹ از امام باقر (ع) که رسول خدا (ص) برای مردم سخنرانی کرد و فرمود: آیا من شما را به بدترین خودتان مطّلع نکنم؟ گفتند: چرا یا رسول اللَّه، فرمود: آنکه از بخشش به واردین و حاجتمندانِ خود دریغ دارد و بنده خود را می‏زند و توشه خود را تنها می‏خورد، شما پندارید که خداوند از او خلقی بدتر نیافریده. سپس فرمود: آیا به شما خبر ندهم از بدتر از آن؟ گفتند: چرا یا رسول اللَّه، فرمود: آنکه امیدِ خیری از او نیست و ایمنی از شرّ او نیست، بپندارید که خدا بدتر از آن نیافریده است. سپس فرمود: آیا شما را به بدتر از آن خبر ندهم؟ گفتند: چرا یا رسول اللَّه، فرمود: هرزه گوئی پر لعن، آن کسی که چون مؤمنان در بر او یاد آوری شوند، به آنها لعن فرستد و چون او را یاد کنند، به او لعن کنند. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۹۸ امام باقر علیه السّلام فرمود: رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله برای مردم خطبه خواند و فرمود: بدترین شما را بشما خبر ندهم؟ گفتند: چرا یا رسول اللَّه! فرمود: کسی که از صله و بخشش دریغ کند و بنده خود را بزند و تنها بخورد، آنها گمان کردند خدا مخلوقی را بدتر از او نیافریده. سپس فرمود: بدتر از این را بشما خبر ندهم؟ گفتند: چرا یا رسول اللَّه! فرمود: کسی که بخیرش امید نیست و از شرش ایمنی نباشد، آنها گمان کردند خدا مخلوقی را بدتر از او نیافریده. سپس فرمود: شما را خبر ندهم به بدتر از این؟ عرضکردند: چرا یا رسول اللَّه! فرمود: کسی که زیاد فحش دهد و لعنت کند، چون مؤمنین را نزدش نام برند آنها را لعنت کند و چون آنها یادش کنند لعنتش کنند محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۹۷ علی بن ابراهیم، از پدرش، از علی بن اسباط، از داود بن نعمان، از ابوحمزه، از امام محمد باقر علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «رسول خدا صلی الله علیه و آله مردم را خطبه فرمود و فرمود: آیا نمی‏خواهید که شما را خبر دهم به بدترین شما؟ عرض کردند: بلی، یا رسول اللَّه! ما را خبر ده. فرمود: آنکه برادرش را یاری و بخشش نمی‏کند، و بنده مملوک خویش را می‏زند، و توشه را برمی‏گیرد و تنها می‏خورد؛ پس صحابه گمان کردند و چنان داشتند که خدا خلقی را نیافریده که از این بدتر باشد. بعد از آن فرمود که: آیا شما را خبر ندهم به بدتر از این؟ عرض کردند: یا رسول اللَّه! ما را خبر ده. فرمود که: کسی است که خلق، خوبی‏اش را امید نداشته باشند، و از بدی‏اش ایمن نباشند. پس گمان کردند که خدا خلقی را نیافریده که از این بدتر باشد. بعد از آن فرمود: آیا شما را خبر ندهم به کسی که از این بدتر است؟ عرض کردند: بلی، یا رسول اللَّه! ما را خبر ده. فرمود: آنکه سخن زشت و ناسزا می‏گوید، و بسیار لعنت‏کننده‏ای است که چون مؤمنان در نزد او مذکور می‏شوند، ایشان را لعنت می‏کند، و چون مؤمنان او را ذکر می‏کنند، او را لعنت می‏کنند».