الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۰۳۵

حدیث در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر‏‏ بَابُ الرِّيَاء

کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد عن علي بن الحكم عن عمر بن يزيد قال :

إِنِّي لَأَتَعَشَّى‏ مَعَ‏ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع‏ إِذْ تَلاَ هَذِهِ اَلْآيَةَ بَلِ اَلْإِنْسََانُ عَلى‏ََ نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ `وَ لَوْ أَلْقى‏ََ مَعََاذِيرَهُ‏ يَا أَبَا حَفْصٍ‏ مَا يَصْنَعُ اَلْإِنْسَانُ أَنْ يَتَقَرَّبَ إِلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ بِخِلاَفِ مَا يَعْلَمُ اَللَّهُ‏ تَعَالَى إِنَ‏ رَسُولَ اَللَّهِ ص‏ كَانَ يَقُولُ مَنْ أَسَرَّ سَرِيرَةً رَدَّاهُ اَللَّهُ رِدَاءَهَا إِنْ خَيْراً فَخَيْرٌ وَ إِنْ شَرّاً فَشَرٌّ

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۱۷۷ از عمر بن یزید، گوید: من با امام صادق (ع) شام می‏خوردم که این آیه را خواند (۱۴ سوره قیامه): «بلکه انسان بر خود بینا است (۱۵) و گرچه هر عذری هم برای کار خود بتراشد» ای ابا حفص! انسان چه می‏کند که به خدای عز و جل تقرّب می‏جوید به خلاف آنچه خداوند تعالی از دل او می‏داند، راستی رسول خدا (ص) می‏فرمود: هر که نیّتی در دل نهان دارد، خدا جامه‏ای همرنگ آن به وی بپوشد (یعنی آن نیّت را در ظاهرِ حال او منعکس کند) اگر خوب است خوب، و اگر بد است بد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۴۰۲ عمر بن یزید گوید: همراه امام صادق علیه السّلام شام میخوردم که ناگاه این آیه را تلاوت فرمود: «بلکه انسان بخود بیناست، اگر چه عذرها برای خود تراشد ۱۴ سوره ۷۵» ای ابا حفص! انسان چه میکند (چرا چنین میکند و چه ثمری برای او دارد) که بسوی خدای عز و جل تقرب جوید بخلاف آنچه خدای تعالی از باطن او میداند (مانند کسی که نماز بخواند و مقصودش نمایش بمردم باشد) رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله میفرمود: هر که نیتی در دل داشته باشد، خدا لباسی مناسب آن بر او پوشد، اگر خوب باشد خوب و اگر بد باشد بد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۷۰۵ محمد بن یحیی، از احمد بن محمد، از علی بن حکم، از عمر بن یزید روایت کرده است که گفت: من با امام جعفر صادق علیه السلام شام می‏خوردم که ناگاه این آیه را تلاوت فرمود: «بَلِ الْإِنْسانُ عَلی‏ نَفْسِهِ بَصِیرَةٌ* وَ لَوْ أَلْقی‏ مَعاذِیرَهُ» «۱»؛ یعنی: «بلکه آدمی بر نفس خود عین بینایی است، و هر چند که بیندازد عذرهای خویش را؛ یعنی و اگرچه بسیار تعلّل کند و عذر را نگیرد، و مجادله و مدافعه کند از خود». «۲» و فرمود: «ای ابوحفص! آدمی نمی‏تواند که تقرّب جوید به سوی خدای عز و جل، به خلاف آن‏چه خدا می‏داند. به درستی که رسول خدا صلی الله علیه و آله می‏فرمود که: هر که امر نهانی را پنهان دارد که آن‏چه در دل دارد بروز ندهد، خدا ردای آن را بر او اندازد (یعنی به غایت ظاهر گرداند)، اگر آن امر نهانی خوب باشد، ردای خوب، و اگر بد باشد، ردای بد». __________________________________________________ (۱). قیامت، ۱۵. (۲). و احتمال دارد که معنی این باشد که: بر آدمی گواهی هست که بر او گواهی خواهد داد، و هر چند که پرده‏ها رابیاویزد. و دور نیست که این ظاهرتر باشد، به قرینه بعد از این. (مترجم)

راویان