الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۰۴

محمد بن يحيي عن احمد بن محمد عن محمد بن سنان عن عبد الله بن مسكان عن ابي بصير عن ابي عبد الله ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۱۷۳ از امام صادق (ع) که فرمود: رسول خدا (ص) با حارثه بن مالک بن نعمان انصاری روبرو شد و به او فرمود: ای حارثة بن مالک، چگونه‏ای؟ گفت: یا رسول الله، مؤمن به درستی، رسول خدا (ص) به او گفت: هر چیزی حقیقتی دارد، حقیقت گفتار تو چیست؟ گفت: یا رسول الله دلم از دنیا برکنده شده، شب را نخوابم و روز گرما را به تشنگی گذرانم و گویا می‏نگرم که عرش پروردگارم را برای رسیدن به حساب برپا داشته‏اند، گویا می‏بینم بهشتیان در بهشت همدیگر را دیدن می‏کنند و گویا مویه کشیدن دوزخیان را می‏شنوم، رسول خدا (ص) فرمود: بنده‏ای است که خدا دلش را روشن کرده، بینا شدی، برجا باش، عرض کرد: یا رسول الله، از خدا بخواه که به من شهادت را روزی کند به همراه تو، فرمود: خدایا، شهادت روزی حارثه کن، چند روزی درنگ نکرد که رسول خدا دسته‏ای را برای جهاد فرستاد و او را با آنها روانه کرد و نبرد کرد، نه یا هشت نفر را کشت و کشته شد. در روایت ابی بصیر است که به همراه جعفر بن ابی طالب پس از نه نفر کشته شد و او دهمین شهید بود. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۹۰ امام صادق علیه السّلام فرمود: رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله با حارثة بن مالک بن نعمان انصاری روبرو شد، حضرت فرمود: حارثة بن مالک! چگونه‏ئی؟ فرمود: یا رسول اللَّه! مؤمن حقیقی‏ام. رسول خدا صلی اللَّه علیه و اله فرمود: هر چیزی را حقیقتی است. حقیقت گفتار تو چیست؟ گفت: یا رسول اللَّه! بدنیا بی‏رغبت شده‏ام، شب را (برای عبادت) بیدارم و روزهای گرم را (در اثر روزه) تشنگی میکشم و گویا عرش پروردگارم را مینگرم که برای حساب گسترده گشته و گویا اهل بهشت را می‏بینم که در میان بهشت یک دیگر را ملاقات میکنند و گویا ناله اهل دوزخ را در میان دوزخ میشنوم. رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله فرمود: بنده‏ایست که خدا دلش را نورانی فرموده، بصیرت یافتی، ثابت باش، عرضکرد: یا رسول اللَّه! از خدا بخواه که شهادت در رکابت را بمن روزی کند، حضرت فرمود: خدایا بحارثه شهادت روزی کن. چند روزی بیش نگذشت که رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله لشکری برای جنگ فرستاد و حارثه را هم در آن جنگ فرستاد. او بمیدان جنگ رفت و ۹ تن- یا هشت تن- را بکشت و سپس کشته شد. و در روایتی که قاسم بن برید از ابی بصیر نقل کند، گوید: همراه جعفر بن ابی طالب بود، و بعد از ۹ نفر شهید شد، و او دهمین شهید بود. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۱۶۱ محمد بن یحیی، از احمد بن محمد، از محمد بن سنان، از عبداللَّه بن مسکان، از ابوبصیر، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «رسول خدا صلی الله علیه و آله رو به حارثة بن مالک بن نعمان انصاری آورد و به او فرمود: ای حارثة بن مالک! حالت چون‏ است؟ عرض کرد: یا رسول اللَّه! مؤمنم از روی حق و راستی. رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هر چیزی را حقیقت [است‏]، پس حقیقت گفتار تو چیست؟ عرض کرد: یا رسول اللَّه! دل خویش را از دنیا بریده‏ام و به آن رغبتی ندارم؛ پس در شب‏ها بیدار خوابی کشیده‏ام به عبادت کردن، و در روزهای گرم تشنگی خوردم به روزه داشتن. و گویا که به عرش پروردگار خویش نظر می‏کنم که از برای حساب وضع شده، و گویا که من نظر می‏کنم به اهل بهشت که در بهشت به دیدن یکدیگر می‏روند، و گویا که من آواز اهل جهنّم را می‏شنوم که در آتش مانند سگان و شغالان و گرگان فریاد می‏کنند. رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: این بنده‏ای است که خدا دلش را به ایمان منور ساخته. و به او فرمود: بصیرت و بینایی به هم رسانیده‏ای، پس بر این حال ثابت باش. حارثه عرض کرد: یا رسول اللَّه! دعا کن که تا خدا شهادت را با تو به من روزی کند. حضرت عرض کرد: بار خدایا! حارثه را شهادت روزی کن. بعد از آن درنگ کرد، مگر چند روزی، تا آنکه رسول خدا گروهی از اصحاب را به جنگ فرستاد و حارثه را نیز با ایشان روانه کرد؛ پس جنگ کرد و نه کس یا هشت کس را کشت. بعد از آن کشته شد». و در روایت قاسم بن برید، از ابوبصیر واقع شده که گفت: «حارثه با جعفر بن ابی‏طالب شهید شد، بعد از نه نفر و او دهم ایشان بود».