حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ طَلَبِ الرِّئَاسَة
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
علي بن ابراهيم عن محمد بن عيسي عن يونس عن العلا عن محمد بن مسلم قال سمعت ابا عبد الله ع يقول :
أَ تَرَى لاَ أَعْرِفُ خِيَارَكُمْ مِنْ شِرَارِكُمْ بَلَى وَ اَللَّهِ وَ إِنَّ شِرَارَكُمْ مَنْ أَحَبَّ أَنْ يُوطَأَ عَقِبُهُ إِنَّهُ لاَ بُدَّ مِنْ كَذَّابٍ أَوْ عَاجِزِ اَلرَّأْيِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۱۸۹
از محمد بن مسلم، گوید: شنیدم امام صادق (ع) میفرمود: آیا پنداری خوب و بد شما از هم شناخته نشود؟ آری به خدا بدان شما آن کسانند که دوست دارند دنبالشان بروند، به راستی او به ناچار دروغگو است یا در رأی خود درمانده است.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۴۰۷
محمد بن مسلم گوید: شنیدم امام صادق علیه السلام فرمود: گمان نکنی که من خوبان و بدان شما را نمیشناسم؟! چرا بخدا که بدان شما کسی است که دوست دارد پشت سرش راه روند، و بناچار باید دروغ پردازد یا ناتوان در رأی باشد.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۷۱۳
علی بن ابراهیم، از محمد بن عیسی، از یونس، از علا، از محمد بن مسلم روایت کرده است که گفت: شنیدم از امام جعفر صادق علیه السلام که میفرمود: «آیا چنان میبینی که من خوبان شما را از بدان شما نمیشناسم؟! بلی، به خدا سوگند میشناسم. و به درستی که بدترین شما کسی است که دوست دارد که مردم در عقب سرش راه روند، و به درستی که چارهای نیست از آنکه چنین کسی به غایت دروغگو یا عاجز رأی باشد» (که اندیشهاش را مانده باشد، و آن نادانی است که به تکلّف و زحمت، حکومت را بر خود بسته باشد).