حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ مَنْ وَصَفَ عَدْلًا وَ عَمِلَ بِغَيْرِه
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
محمد بن يحيي عن الحسين بن اسحاق عن علي بن مهزيار عن عبد الله بن يحيي عن ابن مسكان عن ابي بصير عن ابي عبد الله ع قال :
فِي قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَكُبْكِبُوا فِيهََا هُمْ وَ اَلْغََاوُونَ قَالَ يَا أَبَا بَصِيرٍ هُمْ قَوْمٌ وَصَفُوا عَدْلاً بِأَلْسِنَتِهِمْ ثُمَّ خَالَفُوهُ إِلَى غَيْرِهِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۱۹۱
فرمود (ع): در تفسیر قول خدا عز و جل (۹۱ سوره شعراء): « [آشکار شود دوزخ برای گمراهان (۹۲) و به آنها گفته شود کجایند آنها که شما پرستش میکردید (۹۳) جز از خدا آیا شما را یاری میکنند وقتی طلب یاری کنید (۹۴)] و پیوسته در آن دوزخ به رو افتند آنها به همراه گمراهان» فرمود: ای ابا بصیر! اینان مردمی باشند که به زبان خود روش عدالت و دادی را بستایند و سپس به خلاف آن، عمل کند.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۴۰۹
ابو بصیر گوید: امام صادق علیه السّلام راجع بقول خدای عز و جل فرمود: «آنها و گمراهان برو در دوزخ افتند ۹۴ سوره ۲۶» فرمود: ای ابا بصیر اینها مردمی هستند که با زبان خود عدالتی را ستوده و در مقام عمل بخلافش گرائیدهاند.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۷۱۵
محمد بن یحیی، از حسین بن اسحاق، از علی بن مهزیار، از عبد اللَّه بن یحیی، از ابن مسکان، از ابو بصیر، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که گفت: حضرت در قول خدای عز و جل: «فَکُبْکِبُوا فیها هُمْ وَالْغاوُونَ» «۱»، فرمود: «ای ابو بصیر! ایشان گروهیاند که حقّ را به زبانهای خویش وصف کردند، بعد از آن، آن را مخالفت کردند و به سوی غیر آن رفتند».
__________________________________________________
(۱). شعرا، ۹۴. و آن بتها و پرستشگران گمراه آنان به روی هم در آن (دوزخ) انداخته شوند.