حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ الْمَکَارِم
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي عن الهيثم بن ابي مسروق عن يزيد بن اسحاق شعر عن الحسين بن عطيه عن ابي عبد الله ع قال :
اَلْمَكَارِمُ عَشْرٌ فَإِنِ اِسْتَطَعْتَ أَنْ تَكُونَ فِيكَ فَلْتَكُنْ فَإِنَّهَا تَكُونُ فِي اَلرَّجُلِ وَ لاَ تَكُونُ فِي وَلَدِهِ وَ تَكُونُ فِي اَلْوَلَدِ وَ لاَ تَكُونُ فِي أَبِيهِ وَ تَكُونُ فِي اَلْعَبْدِ وَ لاَ تَكُونُ فِي اَلْحُرِّ قِيلَ وَ مَا هُنَّ قَالَ صِدْقُ اَلْبَأْسِ وَ صِدْقُ اَللِّسَانِ وَ أَدَاءُ اَلْأَمَانَةِ وَ صِلَةُ اَلرَّحِمِ وَ إِقْرَاءُ اَلضَّيْفِ وَ إِطْعَامُ اَلسَّائِلِ وَ اَلْمُكَافَأَةُ عَلَى اَلصَّنَائِعِ وَ اَلتَّذَمُّمُ لِلْجَارِ وَ اَلتَّذَمُّمُ لِلصَّاحِبِ وَ رَأْسُهُنَّ اَلْحَيَاءُ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۱۷۷
از عبد الله بن مسکان از امام صادق (ع) که فرمود:مکارم (سر فرازیها) دهاند، اگر میتوانی که در وجود تو باشند باید باشند، اینها بسا که در مردی باشند و در فرزندش نباشند یا در فرزند باشند و در پدرش نباشند و یا در بندهای باشند و در آزادی نباشند؛ گفته شد که: آنها چیستند؟ فرمود: به راستی نومید بودن (از آنچه در دست دیگر است) (صدق البأس- به راستی نبرد کردن خ ل) و راستگوئی و پرداخت امانت و صله رحم و پذیرائی از مهمان و اطعام سائل و پاداش دادن به هر احسان و نگهداری از همسایه و نگهداری از رفیق و همصحبت و سر همه مکارم حیا و شرم است.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۹۲
حسین بن عطیه گوید: امام صادق علیه السّلام فرمود: مکارم ده چیز است، اگر میتوانی آنها را داشته باش، زیرا گاهی شخصی آنها را دارد و فرزندش ندارد و گاهی در فرزند هست و در پدرش نیست، و گاهی در برده هست و در آزاد نیست، عرض شد: آنها چه هستند؟ فرمود: نومیدی حقیقی (از آنچه دست مردم است) و راستی زبان و اداء امانت وصله رحم و پذیرائی از مهمان و غذا دادن بسائل (کسی که از او غذا طلبد) و جبران نیکیهای و مراعات حق همسایه و مراعات حق رفیق «۱» و سر همه مکارم (افضل و عالیتر از همه) حیا و شرم است (زیرا کسی که در برابر خالق و مخلوق شرم داشته باشد، همه این مکارم را انجام میدهد و همان خصلت حیا بر تمام این مکارم داعی و باعث میشود).
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۱۶۵
محمد بن یحیی، از احمد بن محمد بن عیسی، از هیثم بن ابیمسروق، از یزید بن اسحاق شعر، از حسین بن عطیّه، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «مکارم اخلاق ده چیز است؛ پس اگر بتوانی که آنها در تو باشد، باید که باشد؛ زیرا که آنها در مردی میباشد و در فرزندش نمیباشد، و در فرزند میباشد و در پدرش نمیباشد، و در بنده میباشد و در آزاد نمیباشد». به آن حضرت عرض شد که: آنها چیست؟ فرمود:
«راستی، فروتنی، و ترس، و درویشی، و راستی زبان که دروغ نگوید، و ادای امانت که به صاحبش برساند، و صله رحم به جا آوردن، و میهماننوازی به تحفه و تکلّف از برایش آوردن، و سائل را طعام دادن، و بر کارها جزا دادن به وضعی که با آنها برابری کند، و ننگ و عار داشتن از برای همسایه از آنچه از برای خود ننگ و عار میدارد، و ننگ و عار داشتن از برای یار و صاحب خویش، و سَرِ همه اینها شرم داشتن است».