حدیث در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ الْمَکَارِم
کتاب الإيمان و الکفر
سند
الحسين بن محمد عن معلي بن محمد عن الحسن بن علي عن عبد الله بن سنان عن رجل من بني هاشم قال :
أَرْبَعٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ كَمَلَ إِسْلاَمُهُ وَ لَوْ كَانَ مِنْ قَرْنِهِ إِلَى قَدَمِهِ خَطَايَا لَمْ تَنْقُصْهُ اَلصِّدْقُ وَ اَلْحَيَاءُ وَ حُسْنُ اَلْخُلُقِ وَ اَلشُّكْرُ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۱۸۱
از مردی هاشمی که گفت: چهارند که در هر که باشند، اسلامش کامل است و اگر چه از فرق سر تا پایش خطا کاری باشد از قدر او نکاهد: راستگوئی و حیاء و خوش خلقی و شکرگزاری (صاحب این اخلاق خطا نورزد).
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۹۴
ابن سنان گوید: مردی از بنی هاشم (که گویا مراد امام صادق علیه السّلام باشد و از شدت تقیه این گونه تعبیر شده است) فرماید: چهار چیز است که هر کس آنها را دارا باشد، اسلامش کامل است، و اگر سر تا پایش خطاکاری باشد، از قدر او نکاهد: راستگوئی و حیا و خوش خلقی و سپاسگزاری.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۱۶۹
حسین بن محمد، از معلی بن محمد، از حسن بن علی، از عبداللَّه بن سنان، از مردی، از بنیهاشم که ظاهر آن است که مراد معصوم؛ بلکه به خصوص حضرت صادق علیه السلام باشد، روایت کرده است که فرمود: «چهار چیز است که هر که آنها در او باشد، اسلامش کامل و تمام است، و اگر از فرق سر تا قدمش گناهان باشد، او را نقصان نرساند یا اسلامِ او را ناتمام نگرداند. و آنها: راستگویی و حیا و خوشخلقی و شکر است».