الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۱۶

حدیث در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر‏‏ بَابُ الْمَکَارِم‏

کتاب الإيمان و الکفر

سند
الحسين بن محمد عن معلي بن محمد عن الحسن بن علي عن عبد الله بن سنان عن رجل من بني هاشم قال :

أَرْبَعٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ كَمَلَ‏ إِسْلاَمُهُ‏ وَ لَوْ كَانَ مِنْ قَرْنِهِ إِلَى قَدَمِهِ خَطَايَا لَمْ تَنْقُصْهُ‏ اَلصِّدْقُ وَ اَلْحَيَاءُ وَ حُسْنُ اَلْخُلُقِ وَ اَلشُّكْرُ

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۱۸۱ از مردی هاشمی که گفت: چهارند که در هر که باشند، اسلامش کامل است و اگر چه از فرق سر تا پایش خطا کاری باشد از قدر او نکاهد: راستگوئی و حیاء و خوش خلقی و شکرگزاری (صاحب این اخلاق خطا نورزد). مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۹۴ ابن سنان گوید: مردی از بنی هاشم (که گویا مراد امام صادق علیه السّلام باشد و از شدت تقیه این گونه تعبیر شده است) فرماید: چهار چیز است که هر کس آنها را دارا باشد، اسلامش کامل است، و اگر سر تا پایش خطاکاری باشد، از قدر او نکاهد: راستگوئی و حیا و خوش خلقی و سپاس‏گزاری. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۱۶۹ حسین بن محمد، از معلی بن محمد، از حسن بن علی، از عبداللَّه بن سنان، از مردی، از بنی‏هاشم که ظاهر آن است که مراد معصوم؛ بلکه به خصوص حضرت صادق علیه السلام باشد، روایت کرده است که فرمود: «چهار چیز است که هر که آنها در او باشد، اسلامش کامل و تمام است، و اگر از فرق سر تا قدمش گناهان باشد، او را نقصان نرساند یا اسلامِ او را ناتمام نگرداند. و آنها: راستگویی و حیا و خوش‏خلقی و شکر است».

راویان