حدیث درباره برکت
سند
الحسين بن محمد عن معلي بن محمد عن احمد بن محمد عن بعض رجاله قال قال :
مَنْ فَحُشَ عَلَى أَخِيهِ اَلْمُسْلِمِ نَزَعَ اَللَّهُ مِنْهُ بَرَكَةَ رِزْقِهِ وَ وَكَلَهُ إِلَى نَفْسِهِ وَ أَفْسَدَ عَلَيْهِ مَعِيشَتَهُ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۲۵۷
فرمود: هر که به برادر مسلمان خود، دشنام دهد، خدا برکت از روزی او بردارد و او را به خود واگذارد و زندگی او را تباه سازد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۱۷
و امام علیه السلام فرمود: هر کس ببرادر مسلمان خود دشنام دهد خدا برکت از روزی او بردارد، و او را بخودش واگذارد، و زندگیش را تباه سازد.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۱۱
حسین بن محمد، از معلّی بن محمد، از احمد بن محمد، از بعضی از مردان خویش که راوی حدیثاند، روایت کرده است که گفت: «هر که با برادر مسلمان خویش زشتگویی کند، خدا برکت روزیش را از او برکند و بردارد، واو را به خودش وا گذارد، و اسباب زندگانی او را بر او تباه گرداند».