الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۱۷۳

عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن خالد عن عثمان بن عيسي عن سماعه عن ابي بصير عن ابي عبد الله ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۲۵۹ از امام صادق (ع) فرمود: راستی یک روز که پیغمبر (ص) نزد عایشه بود، به ناگاه مردی اجازه شرفیابی خواست و رسول خدا (ص) فرمود: چه بد مردی است از تیره خود، عایشه برخاست و به درون اطاق رفت و رسول خدا (ص) اجازه ورود بدان مرد داد و چون وارد شد، رسول خدا (ص) با خوشروئی از او پذیرائی کرد و با او به گفتگو پرداخت تا چون به پایان رسانید و بیرون شد از نزد آن حضرت، عایشه گفت: یا رسول اللَّه! تو این مرد را بدان بدی یاد کردی و چون آمد، از او پذیرائی خوبی نمودی، رسول خدا (ص) در این هنگام فرمود: راستی از بدترین بنده‏های خدا آن کس است که از هرزه‏درائیش همنشینی با او را بد دارند. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۱۸ حضرت صادق علیه السلام فرمود: روزی پیغمبر (ص) نزد عایشه بود ناگاه مردی اجازه شرفیابی خواست، رسول خدا (ص) فرمود: چه مرد بدی است از این تیره و قبیله، پس عایشه برخاست و بدرون اطاق رفت و رسول خدا (ص) اجازه ورود بآن مرد داد، همین که وارد شد حضرت با روی باز از او پذیرائی کرد و با او بگفتگو پرداخت تا هنگامی که بپایان رسانید و آن مرد از نزدش بیرون رفت، عایشه (برگشته) و عرضکرد: ای رسول خدا در حالی که شما این مرد را ببدی یاد کردی با روی باز از او پذیرائی کردی؟ در این هنگام حضرت فرمود: از بدترین بندگان خدا کسی است که برای دشنامگوئیش همنشینی با او را بد دارند. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۱۳ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن محمد بن خالد، از عثمان بن عیسی، از سماعه، از ابو بصیر، از امام جعفر صادق علیه السلام که فرمود: «پیغمبر صلی الله علیه و آله روزی در نزد عایشه بود، و در آن بین که در منزل او تشریف داشت، ناگاه مردی رخصت طلبید که بر آن حضرت داخل شود. رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود که: بد صاحب قوم و قبیله‏ای است. عایشه برخاست و داخل حجره شد، و رسول خدا صلی الله علیه و آله آن مرد را رخصت داد که داخل شود؛ پس چون داخل شد، رسول خدا روی مبارک را به او آورد و با نهایت گشاده‏رویی با او سخن می‏گفت، تا آنکه چون فارغ شد و از پیش آن حضرت بیرون رفت. عایشه به آن حضرت عرض کرد که: یا رسول اللَّه! در بین اینکه این مرد را ذکر می‏فرمودی به آن‏چه او را با آن یاد نمودی، ناگاه به او رو آوردی به روی مبارک و گشاده‏رویی؛ پس رسول خدا صلی الله علیه و آله در آن هنگام فرمود: به درستی که از جمله بدترین بندگان خدای عز و جل، کسی است که مردم همنشینی با او را ناخوش دارند، به جهت زشتگویی که دارد».