حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ الْمَکْرِ وَ الْغَدْرِ وَ الْخَدِيعَة
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي عن محمد بن يحيي عن طلحه بن زيد عن ابي عبد الله ع قال :
سَأَلْتُهُ عَنْ قَرْيَتَيْنِ مِنْ أَهْلِ اَلْحَرْبِ لِكُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْهُمَا مَلِكٌ عَلَى حِدَةٍ اِقْتَتَلُوا ثُمَّ اِصْطَلَحُوا ثُمَّ إِنَّ أَحَدَ اَلْمَلِكَيْنِ غَدَرَ بِصَاحِبِهِ فَجَاءَ إِلَى اَلْمُسْلِمِينَ فَصَالَحَهُمْ عَلَى أَنْ يَغْزُوَ مَعَهُمْ تِلْكَ اَلْمَدِينَةَ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع لاَ يَنْبَغِي لِلْمُسْلِمِينَ أَنْ يَغْدِرُوا وَ لاَ يَأْمُرُوا بِالْغَدْرِ وَ لاَ يُقَاتِلُوا مَعَ اَلَّذِينَ غَدَرُوا وَ لَكِنَّهُمْ يُقَاتِلُونَ اَلْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدُوهُمْ وَ لاَ يَجُوزُ عَلَيْهِمْ مَا عَاهَدَ عَلَيْهِ اَلْكُفَّارُ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۲۸۵
از طلحة بن زید، گوید: به امام صادق (ع) گفتم: دو آبادی است و هر دو از کفار حربی است و هر کدام پادشاه جدائی دارند، با هم دغلی کردند و سپس سازش نمودند، سپس یکی از آن دو پادشاه دغلی کرد و آمد با مسلمانان ساخت و ساز کرد که به همراه آنها آن آبادی دیگر را غارت کند، امام صادق (ع) فرمود: برای مسلمانان نشاید که دغلی کنند و دستور دغلی دهند و یا نبرد کنند به همراه کسانی که دغلی و عهدشکنی کردهاند ولی حق دارند هر جا مشرکان را یافتند با آنها بجنگند و آنچه کفار بر آن پیمان بستهاند بر مسلمانان نافذ نیست و در برابر آن الزامی ندارند.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۳۳
طلحة بن زبیر گوید: از حضرت صادق علیه السلام پرسیدم: دو شهر است و اهل هر دو کافر حربی هستند، و برای هر کدام پادشاهی جدا است، (اهل آن دو) با هم جنگ کردند سپس سازش نمودند، پس از آن یکی از آن دو پادشاه برفیقش (یعنی بپادشاه دیگری) خدعه زد و آمد با مسلمانان سازش کرد که بوسیله آنها با آن شهر دیگر جنگ کند؟ حضرت صادق علیه السلام فرمود: برای مسلمین نشاید که خدعه کنند، و نه دستور بخدعه دهند، و نه جنگ کنند با آنان که نیرنگ زنند (و عهدشکنی کنند) ولی میتوانند هر جا که مشرکین را یافتند با آنها بجنگند، و آنچه کفار بر آن پیمان بستهاند بر آنان گذرا (و نافذ) نیست. (یعنی پیمان مشرکین و سازششان با یک دیگر صحیح نیست و مانع از جنگ مسلمانان با آنها نیست، و هر کجا که مشرکین را یافتند میتوانند با آنها جنگ کنند).
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۳۵
محمد بن یحیی، از احمد بن محمد بن عیسی، از محمد بن یحیی، از طلحة بن زید، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که گفت: آن حضرت را سؤال کردم از دو شهر از کافران حربی، که هر یک از آنها را پادشاهی است علیحدة و جداگانه، با هم جنگ کردند، بعد از آن آشتی کردند. پس یکی از آن دو پادشاه با دیگری بیوفایی کرد، و به نزد مسلمانان آمد و با ایشان مصالحه نمود، بر این شرط که ایشان با او به جنگ آن شهر روند «۱». حضرت صادق علیه السلام فرمود که: «سزاوار نیست مسلمانان را که بیوفایی کنند، و نه آنکه به بیوفایی امر کنند، و نه آنکه با آن کسانی که بیوفایی کردهاند، جنگ کنند، ولیکن خود مسلمانان با مشرکان جنگ میکنند، در هر جا که ایشان را بیابند. و آنچه کافران بر آن با یکدیگر عهد کردهاند، بر مسلمانان جایز نیست». __________________________________________________
(۱). و بنابر بعضی از نسخ کافی، با ایشان به جنگ آن شهر روند؛ یعنی او و لشکرش.