الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۲۳

عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن خالد عن احمد بن محمد بن ابي نصر عن صفوان الجمال قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۱۸۵ صفوان جمّال گوید: از امام صادق (ع) پرسیدم از قول خدا عز و جل (۸۲ سوره کهف): «و اما آن دیوار از آن دو پسر بچه یتیم بود در این شهر وزیر آن گنجی داشتند». فرمود: آن گنجینه طلا نبود و نقره نبود، همانا چهار کلمه پند بود که: نیست شایسته پرستشی جز من، هر که یقین به مرگ دارد خنده دندان نما نکند، و هر که یقین به حساب دارد، دلش شاد نشود، هر که یقین به تقدیر دارد جز از خدا نترسد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۹۷ صفوان جمال گوید: از امام صادق علیه السّلام در باره این قول خدای عز و جل پرسیدم: «و اما دیوار از آن دو پسر بچه یتیم در آن شهر بود و در زیرش گنجی متعلق بآنها بود، ۸۲- سوره ۱۸» فرمود: همانا آن گنجینه طلا و نقره نبود. بلکه چهار کلمه بود: ۱- شایسته پرستشی جز من نیست ۲- هر که بمرگ یقین داشته باشد: خنده دندان نما نکند ۳- هر که بحساب (روز قیامت) یقین داشته باشد، دلش شادمان نباشد، ۴- هر که بتقدیر یقین داشته باشد، جز از خدا نترسد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۱۷۱ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن محمد بن خالد، از احمد بن محمد بن ابی‏نصر، از صفوان جمّال که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام را سؤال کردم از قول خدای عز و جل: «وَ أَمَّا الْجِدارُ فَکانَ لِغُلامَیْنِ یَتِیمَیْنِ فِی الْمَدِینَةِ وَ کانَ تَحْتَهُ کَنْزٌ لَهُما»؛ یعنی: «و امّا دیوار، پس بود از برای دو پسرِ بی‏پدر که در شهر انطاکیه می‏باشند، و بود در زیر آن دیوار، گنجی از برای آنها». حضرت فرمود که: «بدان و آگاه باش که آن گنج، طلا و نقره نبود. جز این نیست که آن گنج، چهار سخن بود و آنها این است که: خدایی نیست مگر من. هر که یقین به مرگ‏ داشته باشد، دندانش نمی‏خندد «۱»، و هر که یقین به حساب روز قیامت داشته باشد، دلش شاد نمی‏گردد، و هر که یقین به قدر و قضای خدا داشته باشد، از غیر خدا نمی‏ترسد». __________________________________________________ (۱). یعنی آن قدر شدید نمی‏خندد که دندانهایش پیدا شود، بلکه به لبخند بسنده می‏کند.