الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۲۴۶

عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن خالد عن عثمان بن عيسي عن ابي شيبه عن الزهري عن ابي جعفر ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۲۹۹ از امام باقر (ع)، فرمود: چه بد بنده‏ای است بنده‏ای که دارای دو رو و دو زبان است، در حضور برادرش او را تمجید کند و در پشت سر او بد گوید و از گوشت او بخورد، اگر به او بخشش کند، حسدش برد و اگر گرفتار شود او را واگذار و دنبال کار خود رود. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۳ حضرت باقر علیه السلام فرمود: چه بد بنده ایست آن بنده‏ای که دارای دو رو و دو زبان است، در حضور برادرش او را ستایش کند (و یا در تمجید او از حد بگذراند) و در پشت سر او را بخورد (و از او بدگوئی کند) اگر دارا شود (و ثروتی بچنگ آورد) بر او رشک برد، و اگر گرفتار شود دست از یاری او بردارد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۴۷ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن محمد بن خالد، از عثمان بن عیسی، از ابو شیبه، از زهری، از امام محمد باقر علیه السلام که فرمود: «بد بنده‏ای است بنده‏ای که دورو و دو زبان باشد، که برادر خود را مدح کند، در حالی که حاضر باشد، و در حالی که غایب باشد، او را بخورد و غیبت کند. اگر عطا شود، بر او حسد برد، و اگر به بلایی مبتلی شود، او را وا گذارد و یاری نکند».