الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۳

حدیث امام محمّد باقر (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر‏‏ بَابٌ آخَرُ مِنْه‏

کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام

سند
محمد بن يحيي عن محمد بن الحسين عن محمد بن اسماعيل عن صالح بن عقبه عن عبد الله بن محمد الجعفي و عقبه جميعا عن ابي جعفر ع قال :

إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ خَلَقَ اَلْخَلْقَ فَخَلَقَ مَنْ أَحَبَّ مِمَّا أَحَبَ‏ وَ كَانَ مَا أَحَبَّ أَنْ خَلَقَهُ مِنْ طِينَةِ اَلْجَنَّةِ وَ خَلَقَ مَنْ أَبْغَضَ مِمَّا أَبْغَضَ وَ كَانَ مَا أَبْغَضَ أَنْ خَلَقَهُ مِنْ طِينَةِ اَلنَّارِ ثُمَّ بَعَثَهُمْ فِي اَلظِّلاَلِ فَقُلْتُ وَ أَيُّ شَيْ‏ءٍ اَلظِّلاَلُ فَقَالَ أَ لَمْ تَرَ إِلَى ظِلِّكَ فِي اَلشَّمْسِ شَيْئاً وَ لَيْسَ بِشَيْ‏ءٍ ثُمَّ بَعَثَ مِنْهُمُ اَلنَّبِيِّينَ فَدَعَوْهُمْ إِلَى اَلْإِقْرَارِ بِاللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ هُوَ قَوْلُهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَهُمْ لَيَقُولُنَّ اَللََّهُ‏ ثُمَّ دَعَوْهُمْ إِلَى اَلْإِقْرَارِ بِالنَّبِيِّينَ فَأَقَرَّ بَعْضُهُمْ وَ أَنْكَرَ بَعْضٌ ثُمَّ دَعَوْهُمْ إِلَى وَلاَيَتِنَا فَأَقَرَّ بِهَا وَ اَللَّهِ مَنْ أَحَبَّ وَ أَنْكَرَهَا مَنْ أَبْغَضَ وَ هُوَ قَوْلُهُ‏ فَمََا كََانُوا لِيُؤْمِنُوا بِمََا كَذَّبُوا بِهِ‏ مِنْ قَبْلُ‏ ثُمَّ قَالَ‏ أَبُو جَعْفَرٍ ع‏ كَانَ اَلتَّكْذِيبُ ثَمَّ

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۳۵ از امام باقر (ع) فرمود: به راستی خدا عز و جل خلق را آفرید و هر که را دوست داشت از آن آفرید که دوست داشت، و آنچه را دوست داشت این بود که او را از سرشت بهشت آفرید و هر چه را دشمن داشت از آنچه آفرید که بد داشت و آنچه را که بد داشت این بود که او را از سرشت دوزخ آفرید، سپس آنها را به سایه‏ای فرستاد، من گفتم: سایه چیست؟ در پاسخ فرمود: تو سایه خود را در برابر خورشید نمی‏بینی که چیزی است و در حقیقت چیزی نیست؟ سپس پیغمبران را از میان آنها برانگیخت و آنان را به اقرار به خدا عز و جل دعوت کرد و این است تفسیر قول خدا عز و جل (۸۷ سوره زخرف): «و اگر از آنها بپرسی، چه کسی شما را آفریده، گویند خدا» سپس مردم را دعوت کرد تا اقرار کنند به پیمبران و برخی اقرار کردند و برخی انکار نمودند، سپس آنان را به ولایت ما دعوت کرد، به خدا هر که را دوست داشت اقرار کرد و هر که را دشمن داشت انکار کرد و این است تفسیر قول خدا (۱۰۱ سوره اعراف): «نبودند که ایمان آورند بدان چه پیش از آن انکار کرده بودند». سپس امام باقر (ع) فرمود: تکذیب از آنجا است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۶ امام باقر علیه السّلام فرمود: همانا خدای عز و جل مخلوق را آفرید و هر که را دوست داشت، از آنچه دوست داشت آفرید، و آنچه را دوست داشت این بود که: از طینت بهشتی آفرید و هر که را دشمن داشت از آنچه نزدش مبغوض بود آفرید، و آنچه نزدش مبغوض بود، این بود که خلقتش را از طینت دوزخی ساخت، سپس آنها را در ظلال برانگیخت. راوی گوید: عرضکرد ظلال چیست؟ فرمود: مگر سایه خود را در پرتو خورشید نمی‏بینی که چیزی هست و چیزی نیست (نظر باینکه سیاهی روی زمین است چیزی هست، و نظر باینکه ماده و ذاتیت ندارد چیزی نیست و مقصود عالم أرواح یا عالم مثالست) سپس از میان آنها پیغمبران را برانگیخت و ایشان را باقرار بخدای عز و جل دعوت کرد. اینست معنی قول خدای عز و جل: «اگر از آنها بپرسی چه کسی خلقشان کرده خواهند گفت خدا، ۸۷ سوره ۴۳» سپس آنها را باقرار بپیغمبران دعوت کرد، بعضی اقرار کردند و برخی انکار ورزیدند. آنگاه بولایت ما دعوتشان فرمود، بخدا هر که را که خدا دوست داشت بآن اقرار کرد و هر که را دشمن داشت انکار ورزید. و همین است معنی قول خدای تعالی: «آنها بآنچه قبلا تکذیب کرده بودند، ایمان نخواهند آورد، ۱۰۱ سوره ۷-» سپس امام باقر علیه السّلام فرمود: تکذیب در آنجا واقع شد (یعنی کسانی که اکنون تکذیب ولایت میکنند، ابتدا در عالم أرواح و مثال تکذیب کرده‏اند). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۲۹ محمد بن یحیی، از محمد بن حسین، از محمد بن اسماعیل، از صالح بن عقبه، از عبداللَّه بن محمد جعفی و عقبه، هر دو از امام محمد باقر علیه السلام روایت کرده‏اند که فرمود: «خدای عز و جل خلایق را آفرید» (تا آخر آنچه در باب روایاتی که در باب ولایت، که قریب است به باب تاریخ، گذشت). «۱» __________________________________________________ (۱). مترجم ترجمه روایت را به دلیل مشابهت با روایت دوم باب (فیه نتف و جوامع من الروایه فی الولایه) در جلد یک کافی نیاورده و به آن جا ارجاع داده است.

راویان