حدیث امام محمّد باقر (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ السِّبَاب
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام
سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد عن ابن سنان عن حماد بن عثمان عن ربعي عن الفضيل عن ابي جعفر ع قال :
مَا مِنْ إِنْسَانٍ يَطْعُنُ فِي عَيْنِ مُؤْمِنٍ إِلاَّ مَاتَ بِشَرِّ مِيتَةٍ وَ كَانَ قَمِناً أَنْ لاَ يَرْجِعَ إِلَى خَيْرٍ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۳۴۱
از امام باقر (ع)، فرمود: هیچ بشری چشم در چشم مؤمن به او طعن نزند جز اینکه به بدترین مرگ بمیرد و سزاوار باشد که به خیر برنگردد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۶۵
حضرت باقر علیه السلام فرمود: هیچ انسانی در چشم مؤمنی (یعنی روبرو) باو طعن نزند جز اینکه ببدترین مرگها بمیرد، و سزاوار است که بخیر (و سعادت) باز نگردد.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۷۹
محمد بن یحیی، از احمد بن محمد، از ابن سنان، از حمّاد بن عثمان، از ربعی، از فضیل، از امام محمد باقر علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «هیچ انسانی نیست که در برابر چشم مؤمنی طعنه زند، مگر آنکه به بدترین انواع مردنها میمیرد، و سزاوار آن باشد که به سوی هیچ خوبی باز نگردد».