حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ السِّبَاب
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
ابو علي الاشعري عن محمد بن حسان عن محمد بن علي عن محمد بن الفضيل عن ابي حمزه قال سمعت ابا عبد الله ع يقول :
إِذَا قَالَ اَلرَّجُلُ لِأَخِيهِ اَلْمُؤْمِنِ أُفٍّ خَرَجَ مِنْ وَلاَيَتِهِ وَ إِذَا قَالَ أَنْتَ عَدُوِّي كَفَرَ أَحَدُهُمَا وَ لاَ يَقْبَلُ اَللَّهُ مِنْ مُؤْمِنٍ عَمَلاً وَ هُوَ مُضْمِرٌ عَلَى أَخِيهِ اَلْمُؤْمِنِ سُوءاً
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۳۴۱
از ابی حمزه، گوید: شنیدم امام صادق (ع) میفرمود: هر گاه مردی به برادر مؤمنش گوید: اف، از پیوستگی با او بیرون آید، و چون به او گوید: تو دشمن منی، یکی از آنها کافر شود، و خدا از مؤمنی که بد برادر مؤمن خود را در دل دارد، هیچ کرداری را نپذیرد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۶۵
و نیز ابو حمزه گوید: شنیدم حضرت صادق علیه السلام میفرمود: هنگامی که مردی ببرادر مؤمن خود بگوید: «اف» از پیوند (دینی) با او بیرون رفته، و هر گاه باو بگوید: تو دشمن منی، یکی از آن دو کافر شدهاند، و خداوند از هر مؤمنی که نیت بد نسبت ببرادر مؤمنش در دل دارد هیچ عملی را نپذیرد.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۷۹
ابو علی اشعری، از محمد بن سنان، از محمد بن علی، از محمد بن فضیل، از ابوحمزه روایت کرده است که گفت: شنیدم از امام جعفر صادق علیه السلام که فرمود: «چون مردی اف به برادر مؤمن خود بگوید، از دوستی او بیرون میرود. و چون بگوید که تو دشمنی منی، یکی از این دو کافر میشود. و خدای عز و جل عملی را از مؤمنی قبول نمیفرماید، با آنکه بدی را نسبت به برادر مؤمنش در دل گرفته باشد».