حدیث امام جعفر صادق (ع) درباره تهمت
روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن خالد عن بعض اصحابه عن الحسين بن حازم عن حسين بن عمر بن يزيد عن ابيه قال سمعت ابا عبد الله ع يقول :
مَنِ اِتَّهَمَ أَخَاهُ فِي دِينِهِ فَلاَ حُرْمَةَ بَيْنَهُمَا وَ مَنْ عَامَلَ أَخَاهُ بِمِثْلِ مَا عَامَلَ بِهِ اَلنَّاسَ فَهُوَ بَرِيءٌ مِمَّا يَنْتَحِلُ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۳۴۳
عمر بن یزید، از پدرش که شنیدم امام صادق (ع) میفرمود: هر که برادر دینی خود را تهمت زند، احترامی میان آنها به جا نماند و هر که با برادر دینی خود بیگانه وار عمل کند چنانچه با مردم دیگر (که با او هم عقیده نیستند) او از آنچه خود را بدان بسته است (از علاقه به مذهب) بر کنار و بیزار شده است.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۶۶
عمر بن یزید از پدرش حدیث کند که گفت: شنیدم حضرت صادق (علیه السلام میفرمود: هر کس برادر دینی خود را تهمت زند، احترامی میان آن دو بجا نماند، و هر که با برادر (دینی) خود مانند سایر مردم معامله کند او از آنچه خود را بدان بسته (یعنی مذهب حقه) بیزار و بر کنار شده است.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۸۱
چند نفر از اصحاب ما روایت کردهاند، از احمد بن محمد بن خالد، از بعضی از اصحاب خویش، از حسین بن حازم، از حسین بن عمر بن یزید، از پدرش که گفت: شنیدم از امام جعفر صادق علیه السلام که میفرمود: «هر که برادر دینی خویش را متّهم سازد، حرمتی در میان ایشان نیست. و هر که با برادرِ خویش معامله و رفتار کند، به مثل آنچه با سایر مردمان رفتار میکند، بیزار است از آنچه بر خود میبندد» (یعنی ایمان).