الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۳۲۵

علي بن ابراهيم عن ابيه عن ابن ابي عمير عن هشام بن سالم قال سمعت ابا عبد الله ع يقول :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۳۴۷ از هشام بن سالم، گوید: از امام صادق (ع) شنیدم می‏فرمود: وعده دادن مؤمن به برادرش در حکم نذری است که کفّاره ندارد و هر که از آن تخلّف کند، به تخلّف از خدا آغاز کرده و به دشمنی او در آویخته، و این است قول خدا (۲ سوره صف): «أیا آن‏ کسانی که گرویدید چرا می‏گوئید آنچه را نمی‏کنید (۳) وه چه دشمنی بزرگی دارد نزد خدا که بگوئید و نکنید». مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۶۸ هشام بن سالم گوید: از حضرت صادق علیه السلام شنیدم که میفرمود: وعده مؤمن ببرادر (دینی) خود نذری است که کفاره ندارد، پس هر که بآن وفا نکند بمخالفت وعده با خدا برخاسته و خود را در غضب او انداخته، این است گفتار خدای تعالی که (فرماید:): «ای کسانی که ایمان آورده‏اید چرا گوئید آنچه را نکنید چه دشمنی گرانی است نزد خدا که بگوئید آنچه را نکنید» (سوره صف آیه ۲- ۳). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۸۳ علی بن ابراهیم، از پدرش، از ابن ابی عمیر، از هشام بن سالم روایت کرده است که گفت: شنیدم از امام جعفر صادق علیه السلام که می‏فرمود: «وعده کردن مؤمن با برادرش، نذری‏ است که آن را کفّاره‏ای نیست». «۱» تتّمه حدیث: «پس هر که وعده را خلف کند، به خلف کردن آن، او به خدای عز و جل آغاز کرده، و خود را در معرض دشمنی و خشم آن جناب درآورده. و این است معنی قول خدای- تعالی-: «یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ ما لا تَفْعَلُونَ* کَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللَّهِ أَنْ تَقُولُوا ما لا تَفْعَلُونَ» «۲»؛ یعنی: ای کسانی که گرویده‏اید! چرا می‏گویید، آنچه را که نمی‏کنید. بزرگ است از روی دشمنی و خشم در نزد خدا، آنکه بگویید، آنچه را که نمی‏کنید». __________________________________________________ (۱). یعنی وعده چون نذر، وفای به آن لازم است. و فرق این است که، اگر مخالفت نذر شود، کفّاره باید داد، و در مخالفت وعده، کفّاره نیست. و این حکم بر سبیل ترغیب و تحریص است بر وفای به وعده‏ای که کرده، بنابر مشهور. (مترجم) (۲). صف، ۲ و ۳.