حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ مَنْ حَجَبَ أَخَاهُ الْمُؤْمِن
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
ابو علي الاشعري عن محمد بن حسان و عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن خالد جميعا عن محمد بن علي عن محمد بن سنان عن المفضل بن عمر قال قال ابو عبد الله ع :
أَيُّمَا مُؤْمِنٍ كَانَ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ مُؤْمِنٍ حِجَابٌ ضَرَبَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ اَلْجَنَّةِ سَبْعِينَ أَلْفَ سُورٍ مَا بَيْنَ اَلسُّورِ إِلَى اَلسُّورِ مَسِيرَةُ أَلْفِ عَامٍ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۳۴۹
از مفضل بن عمر، گوید: امام صادق (ع) فرمود: هر آن مؤمنی که میان او و میان مؤمن دیگر در بستهای باشد، خدای عز و جل میان او و بهشت هفتاد هزار بارو بکشد که میان هر دو بارو هزار سال مسافت فاصله باشد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۶۹
مفضل بن عمر گوید: حضرت صادق علیه السلام فرمود: هر مؤمنی که میانه او و مؤمن دیگر حجابی باشد خدای عز و جل میان او و بهشت هفتاد هزار دیوار بلند بکشد که بین هر دو دیوار هزار سال راه مسافت باشد.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۸۵
ابو علی اشعری روایت کرده است، از محمد بن حسّان و چند نفر از اصحاب ما، از احمد بن محمد بن خالد و هر دو، از محمد بن علی، از محمد بن سنان، از مفضّل بن عمر که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام فرمود که: «هر مؤمنی که میان او و مؤمنی دیگر، حجاب و مانعی باشد از پرده و غیر آن، به وضعی که او را نتواند دید، خدای عز و جل در میان او و بهشت، هفتاد هزار حصار بزند، که مسافت میان هر حصاری تا حصاری، به قدر هزار ساله راه باشد».