حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ مَنِ اسْتَعَانَ بِهِ أَخُوهُ فَلَمْ يُعِنْه
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
ابو علي الاشعري عن محمد بن حسان عن محمد بن اسلم عن الخطاب بن مصعب عن سدير عن ابي عبد الله ع قال :
لَمْ يَدَعْ رَجُلٌ مَعُونَةَ أَخِيهِ اَلْمُسْلِمِ حَتَّى يَسْعَى فِيهَا وَ يُوَاسِيَهُ إِلاَّ اُبْتُلِيَ بِمَعُونَةِ مَنْ يَأْثَمُ وَ لاَ يُؤْجَرُ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۳۵۵
از امام صادق (ع)، فرمود: مردی دست از کمک برادر مسلمان خود و کوشش در آن بر ندارد و ترک همدردی و همکاری با او نکند، جز اینکه خدایش گرفتار کند به کمک کسی که گناهکار شود به کمک کردن به او و مزدی هم نبرد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۷۲
حضرت صادق علیه السلام فرمود: کسی کمک ببرادر مسلمان خود و کوشش در آن و همدردی و همکاری با او را وانگذارد جز اینکه گرفتار بکمک کسی گردد که در آن گناهکار شود و اجری نبرد.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۸۹
ابو علی اشعری، از محمد بن حسّان، از محمد بن اسلم، از خطّاب بن مصعب، از سدیر، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «هیچ مردی یاری برادر مسلمان خود را وا نگذاشته، تا آنکه در آن سعی کند و با او مواسات و برابری نماید، مگر آنکه مبتلا شده است به یاری کردن کسی که گنهکار شود، و مزد داده نشود».